No dobra, starczy tego dogryzania.


Zdecydowanie nie miedzianych (co jest z racji największej dostępności drutów
z tego metalu chyba pierwszym pomysłem na jaki wpadają domorośli
eksperymentatorzy; ja również tak próbowałem zanim nie wziąłem się za
czytanie :) ) ani stalowych. Do elektrolizy (nie dysocjacji!) najlepiej użyć
elektrod grafitowych (w zasadzie ważna jest anoda, ponieważ na niej wydziela
się reaktywny chlor); najprościej można takowe pozyskać rozbierając
tradycyjną kwasową baterie LR6 (inaczej AA lub po prostu `paluszek') albo
płaską (nie pamiętam jakie toto ma oznaczenie - w środku składa się z trzech
`paluszków'). Przy okazji uzyskasz blaszkę cynkową (z której zbudowana jest
obudowa baterii) do innych eksperymentów. Acha: pomyśl co zrobisz z chlorem
zanim zaczniesz tym bawić. Zapach ma zdecydowanie nieprzyjemny i obojetny
dla zdrowia nie jest.

Jakiś kwas (nawet octowy powinien wystarczyć) + nieszlachetny metal (żelazo,
cynk, magnez), albo wodorotlenek sodu czy potasu + glin (i zdrowy rozsądek,
żeby domu nie wysadzić, jeśli zbierzesz dużo zmieszanego z powietrzem
wodoru). Pozatym kłania się podręcznik do 7 (czy 8-mej?) kl. podstawówki.

[...]

W roztworze NaCl to co najwyżej wyjdzie z tego tlenek albo chlorek.
Tlenek może i byłby `fajny' (z racji koloru), ale wychodzi dość
zanieczyszczony.

A faktycznie.

Chlorek zamiast czego? Wodorotlenku czy metalu? Jak dasz zamiast
wodorotlenku to kazdy metal o niższym potencjale od żelaza przejdzie do
roztworu, a na dnie będziesz miał proszek Fe. W drugim przypadku wyjdzie
Fe(OH)3.

Jeden i drugi to kwasy i raczej nie posiadaj w a ciwo ci utleniaj cych
jak np. kw. siarkowy (VI) czy azotowy (V).
Jedyna "reakcja" jak mog aby mi dzy nimi zaj , to cofanie dysocjacji
jednego kwasu przez drugi. W tym przypadku, je li do wodnego roztworu
siarkowodoru dolejesz octu, teoretycznie z roztworu powinien wydziela
si siarkowod r.

Użytkownik "Tomek Szczęsny"

a) przed dodaniem NaOH

Kwas octowy jest elektrolitem słabym. Stała dysocjacji kwasu octowego wynosi
1,6 * 10^-5
Cj = alfa * C
alfa = pierwiastek kwadratowy (K/C) - prawo rozcieńczeń Ostwalda dla
elektrolitów słabych
Stąd Cj = pierw. kwadr. (K*C)
Czyli Cj = pierw. kwadr. (1,6*10^-5*0,08) = 0,001131
pH = -lg[H+] = -lg[1,131*10^-3] = 3 - lg1,131 = 2,95

b)po dodaniu 5 cm3 NaOH?

Policz ile pozostanie nie przereagowanego kwasu octowego, następnie policz
stężenie molowe (otrzymasz 30 cm3 r-ru), oblicz tak jak wyżej stężenie
zdysocjowanych jonów i oblicz pH.

pzdr.
Ania

Na samym początku masz roztwór słabego kwasu - i liczysz pH słabego kwasu.

Potem zaczynasz go zobojętniać i masz mieszaninę kwasu i sprzężonej
zasady - masz roztwór buforowy, korzystasz z równania H-H.

W pewnym momencie pojawi się nadmiar zasady - od tego momentu olewasz
obecność octanu i liczysz pH według tego nadmiaru zasady.

Stężenia kwasu octowego i octanu liczysz przy założeniu, że reakcja
zobojętniania przebiega stochiometrycznie - to nie zawsze jest prawda,
bo mogą Ci przeszkadzać hydroliza sprzężonej zasady albo dysocjacja
kwasu, ale na ogół możesz to spokojnie zignorować.

Jak się czujesz mocny w angielskim, zajrzyj na

http://www.chembuddy.com/?left=pH-calculation&right=toc

Najlepszego Świątecznego,
Borek

c/K| 400 wiec stosujemy wzor uproszczony.
 K=a(kwadrat)*c; a-alfa, stopien dysocjacji
wiec a=pierwiastek z K/pierwiastek z c
aby uzyskane a bylo dwa razy wieksze od poprzedniego a musi byc w mianowniku
1/2. poniewaz mamy tam pierwiastek wiec wlaczajac 1/2 pod pierwiastek
uzyskamy: pierwiastek z (1/4c). czyli stezenie musi zmalec czterokrotnie,
czyli ma wynosic 0,2/4=0,05 mol/dm3, ilosc moli sie nie zmieni wiec ze wzoru
c=n/V mamy V=2dm3. na poczatku mielismy 0,5dm3 wiec musimy dodac do tego
1,5dm3 wody aby uzyskac potrzebne 2dm3.
Odp.: Nalezy dodac 1,5dm3 wody.

----- Wiadomość oryginalna ----- Od: "Piotr K. Olszewski"

Wygląda na to, że:
e) to twój problem ;-)

Może sprecyzuję  pytanie. Jak wiadomo elektrolitami nazwano te substancje,
które po rozpuszczeniu przewodzą prąd. I w zależności od jakości tego
przewodzenia podzielono elektrolity na dobre (np HCl) i złe (np. woda,
amoniak). Później Bardzo Mądry Chemik odkrył dysocjację elektrolityczną,
zdefiniował stopień dysocjacji i zaczęto elektrolity dzielić na dobre i złe
posługując się stopniem dysocjacji. Mniej Mądrzy Chemicy pisząc swe
podręczniki, w których wszystko było piękne i poukładane wprowadzili magiczne 5
(ew. 10)% jako górną granicę  dla stopnia dysocjacji słabych elektrolitów. Od
tego czasu w szkołach używa się dwóch wzorów na prawo rozcieńczeń Ostwalda
poniżej 5% i powyżej 5%(o bzdurnych konsekwencjach takiego sztywnego podziału
pisałem kiedyś na liście dysk.). Na marginesie: kwas octowy będzie raz słabym
elektrolitem raz nie - w zależności od stężenia.
Wracając do siarczanu baru: jest to sól praktycznie nierozpuszczalna:
-mało jonów jest w roztworze - słaby przepływ prądu: zatem jest to SŁABY
ELETROLIT
ale:
-to co się rozpuściło jest bardzo dobrze zdysocjowane (alfa ok 100%), zatem
jest to MOCNY ELEKTROLOT

Być może jest to problem definicji. Jak to więc jest ze słabo rozpuszczalnymi
substancjami?

Piotr

pH mozna obliczyc znajac stale dysocjacji tych kwasow oraz gestosc
otrzymanych roztworow.
Dane podstawia sie do wzoru na pH slabego kwasu:

pH = 0,5(pKa - logcHA)
gdzie cHA - to stezenie molowe kwasu

d(20degC) 85% HCOOH = 1,1953 g/cm3     pKa = 3,736
d(20degC) 80% CH3COOH = 1,07 g/cm3     pKa = 4,757

Stezenie procentowe na molowe przelicz sobie sam :)

Pozdrawiam

Nie chcialbym sie wtracac, ale pH jest okreslane dla roztworow rozcienczonych
zasadniczo. Nie jestem pewien, czy przy takich stezeniach pH ma sens.
Wojtek

Ciekawe pytanie :)

Z moich przemyśleń:
- kwas octowy jest słabo zdysocjowany, a kwas siarkowy na
pierwszym
stopniu dysocjacji jest mocno zdysocjowany (no ale jeszcze
sprawa stężeń)
- kwas octowy zawiera grupę karbonylową, a kwas siarkowy nie ma
Wiązanie wodorowe w kwasie octowym jest między H w: -O-H a tlenem
w C=O, w kwasie siarkowym jest H w; -O-H, ale do czego może
on być
"przymocowany" -- grupa karbonylowa bardzo coś takiego ułatwia,
a w kwasie siarkowym nie widzę, na razie, takiej możliwości
(do tlenu w OH
jest się trudniej dobrać niż do tlenu w C=O ze względów
przestrzennych
[= sterycznych])

i jedno formalne:
- siarka ma taką samą elektroujemność jak węgiel -- czy to
mowa o wodorze?

Pozdrawiam,
Krzysztof Jakubiec

Żebym to ja pamiętał, co to jest Prawo Henry'ego... Czy to czasem nie chodzi
o to, że gazy które z wodą reagują chemicznie, dobrze się rozpuszczają? Np
HCl -H3O+  + Cl-

Stała (auto)dysocjacji wody to iloczyn jonowy wody podzielony przez stężenie
wody w wodzie (ok. 55 moli/litr). Stała K jest tyle właśnie razy mniejsza od
iloczynu jonowego wody...

-lg 10 exp -3 = ok. 3

CO2 + H2O <=H2CO3 czyli "CO2 aq" Wartość stałej tego procesu to 1/400 lub
1/600
Konsekwencją jest dylemat: jaka jest tak naprawdę moc kwasu węglowego? Jeśli
uwzględnić tę równowagę, to wyjdzie, że jest tak samo mocny, jak kwas
octowy...
H2CO3 + H2O <=H3O+  + HCO3-
HCO3-  + H2O <=H3O+  + CO3 2-
Bardzo interesująca jest kinetyka tych procesów w wodzie sodowej;
zobojętnienie wody sodowej to zaskakujące widowisko!
t.p.

Oblicz stopień dysocjacji 0,05 molowego roztworu kw octowego, jeżeli
rozpuszczony jest w 0,2 molowym roztworze kwasu solnego. Stała
dysocjacji kwasu octowego wynosi 1,75 * 10^-5

Gdyby nie był rozpuszczony w roztworze kwasu, tylko w wodzie, to by
było proste, ale tak, to nie wiem, jak się za to zabrać...?

Podstaw dane do wzoru na stałą dysocjacji kwasu octowego. Przyjmij, że stężenie
jonów hydroniowych jest sumą wkładów od obu kwasów.  Co będzie w mianowniku
tego średnioskomplikowanego wzoru, to chyba wiesz? Gdy już znajdziesz stęzenie
[H3O+] z k.oct. to już z górki...

Porównaj: przykład 3-38 z Hulanickiego.

Piotr

25 Oct 2005 21:53:11 +0200, na pl.sci.chemia, Piotr K. Olszewski

Chyba nie rozumiem... czy ma być tak?

K = {(0,2 + x)*x} / (0,05 - x)

Wtedy x to stężenie jonów od kwasu octowego, a 0,2 mola/dm^3 to
stężenie H+ od HCl... ale chyba nie o to chodzi, bo wychodzą mi bardzo
dziwne wyniki, wychodzi mianowicie x równy około 0,4 mol/dm^3, czyli
dużo za dużo.

Druga interpretacja jest taka:
K = (x*x) / (0,2 + 0,05 - x)

Ale też nic ciekawego nie wychodzi. Tak więc proszę o dalsze
wskazówki.

Niestety nie dysponuję...

--
Matzec
gg#963750

Wystarczy podstawic stezenia HCl jako H3O+ do licznika i kwasu octowego
do mianownika. Nastepnie przeksztalcamy tak, aby z jednej strony byl
stosunek [CH3COO-]/[CH3COOH], ktory rowna sie K/[HCl] - i to jest
wlasnie szukany stopien dysocjacji kwasu octowego.(prosze zwrocic uwage,
ze w tym, bardzo dobrym przyblizeniu, stopien dysocjacji kw. octowego
wcale nie zalezy od jego stezenia!)
AK

Tak nie jest. Proton to czastka elementarna, natomiast kation wodorowy H(+), to
jest proton WRAZ z nosnikiem. Najczesciej tym nosnikiem jest czasteczka wody,
ale nie tylko. Np. dysocjacje bezwodnego kwasu octowego zapisana jako CH3COOH =
CH3COO(-) + H(+). Nalezy rozumiec nastepujaco 2CH3COOH = CH3COO(-) +
CH3COOH2(+). Zatem H(+) jest tu uproszczona forma zapisu protonowanej czasteczki
kwasu octowego.

Gdyby tylko o tym pamietac, zniknelaby znaczna czesc problemow z dysocjacja
kwasow i innymi reakcjami przeniesienia protonow (np. w chemii organicznej).
Wojtek

tak. tak. tak.
czuję intuicyjnie, iż spośród mnogości technik analitycznych wyłaniają się
chyba metody elektrometyczne jako optymalne z uwagi na własności układu.
oczywiście, o ile różnica pomiędzy stałymi dysocjacji obu kwasów byłaby
istotna,
zaś kwas nadoctowy byłby hydrolitycznie stabilny w środowisku niekwaśnym
detekcję PK możnaby przeprowadzić chociażby wobec elektrody szklanej.
Inną techniką elektrometryczną mogłoby być miareczkowanie redoksometryczne
wobec inertnej elektrody Pt lub glassy carbon, co pozwoliłem sobie poddać
pod
dyskusję na sci.chem, po uzyskaniu informacji od swego interlokutora nt.
opisanych
metod polarograficznych oznaczania obok siebie PAA i H2O2.
To chyba właściwy kierunek rozumowania. Dzięki za wsparcie.
A

o ile sie nie myle to H3PO4 w szkole sredniej uznawany jest za kwas "sredniej mocy"
czyli na zasadzie: do ktorego worka wrzucisz, bedzie dobrze.
nie zmienia to jednak faktu ze nawet taki kwas jak octowy (wielokrotnie slabszy od fosforowego) rozpisujesz na jony bo zachowana jest pewna rownowaga chemiczna w r-rze. tak wiec (nie w 100%) ale w jakims stopniu okreslonym przez stale dysocjacji rowniez H3PO4 jest zdysocjowany.

Co to znaczy w szkole średniej uznawany jest za kwas średniej mocy? a poza szkołą srednią jest to kwas mocny czy słaby?


z kwasem fosforowym H3PO4 jest ten problem ze dysocjuje trojstopniowo...
w szkole sredniej na przyklad jak liczysz pH r-ru H2SO4 to nie uwzgledniasz autodysocjacji wody i tego ze de facto odczepienie pierwszego protonu zachodzi w 100% ale odczepienei drugiego juz nie i okresla to odpowiednia stala. jakbys w licku dostal zadanie obliczenia pH 0,1M HCl w wodzie to odruchowo nawet sie nie zastanawiasz nad autodysocjacja wody tylko okreslasz pH... zrob to samo dla kwasu HCl o stezeniu a wyjdzie Ci pH zasadowe jesli nie uwzglednisz autodysocjacji rozpuszczalnika. w liceum wiele kwestii jest upraszczanych - mowi sie o kwasach slabych i mocnych, a tak naprawde masz dla konkretnego kwasu i konkretnego etapu dysocjacji okreslona stala, na podstawie ktorej (ktorych) mozesz okreslic czy dany kwas jest slabszy czy mocniejszy od innego. nazwanie kwasu mocnym lub slabym to w pewnej mierze kwestia umowna i o ile kwas HI <aq> nazwiesz mocnym a octowy slabym, o tyle kwas HF<aq> lub H3PO4 nie dysocjuja w 100% i nie mozna stwierdzic jednoznacznie ze ten jest "prawie mocny" a tamten "srednio-słaby" ...
bezpieczniej jest chyba poslugiwac sie odpowiednimi tablicami z podanymi stałymi dysocjacji.

14. Wartości pKa dla kwasu octowego i trichlorooctowego wynoszą odpowiednio 5,0 i 1,0.
Jaka jest wartość X stosunku ich stałych dysocjacji?


www.chem.uw.edu.pl/studia/tm011207.doc
ZADANIE 14

[ Dodano: 2009-05-21, 19:02 ]

Kwas octowy w wodzie bedzie dysocjowal a mydlo w ktore jest sola mocnej zasady i slabego kwasu bedzie ulegac hydolizie(dysocjacja jest przynajmniej 2 3 rzedy wieksza od hydrolizy) wiec trzeba by dodac duuuzo wiecej mydla niz kwasu aby mydlo mialo duzy wplyw na pH(chya ze kwasy te maja podobne pKa wtedy to juz inna sprawa)

Heya;) Mam ogromny problem z zadaniem o następującej treści :
Podczas rozpuszczania w wodzie 0,2 mola kwasu octowego stwierdzono, że 2% cząsteczek zdysocjowało na jony. Oblicz, ile jonów octanowych znajduje się w roztworze.

Wiadomo, że stopień dysocjacji wynosi 2%, a n=0,2 mola.
Potem z proporcji można obliczyć ile moli zawiera się w tych 2% :
0,2 mola - 100%
x mola - 2%
x= 0,004 mola
no i właśnie nie wiem co dalej, skąd wziął się poniższy wynik?
odpowiedz brzmi : 2,41 x 10^{21}

Pomóżcie, proszę...
Pozdrawiam.

Na początku bardzo dziękuje za odpowiedz ze wskazówkami!

Jeśli chodzi o hydronowość kwasów - to juz wszystko jesne i zapamiętane.

Jeśli chodzi otrzymywanie aldehydów to w normalnym spalaniu i tak ich nie otrzymam, bo procuktem może być dwutlenek węgla, czad lub sadza - tak mnie uczą. Zatem w normalny i nienormalny sposób się nie da. Co nie?

Problem3 - zad 17.79
Starałam się ułożyć kwasy od najmocniejszego do najsłabszego. Sugorowałam się wyłacznie stałą dysocjacji. Jednak zapomniałam, że niektóre kwasy dysocjują wielostopniowa, więc mają kilka stałych; kierowałam się pierszą stałą.
Ale i tak chyba coś żle ją zinterpretowłam, bo jeżeli wraz z wydłużaniem łańcucha węglowego słabną właściwości kwasowe to raczej się nie zgadza. Dziwne!
W każdym razie wg nowej zasady byłoby tak:
1) mrówkowy, octowy, masłowy, stearynowy (nigdzie nie znalazłam stałej dysocjacji dla 2 ostatnich)
2) siarkowy, octowy, benzoesowy, salicylowy
Bardzo możliwe, że znów jest żle, bo ja to z tym zawsze mam problem. Niby zna się zasady, ale...

Problem4 - zad 17.84

Widzę, że strasznie namieszałam.
Więc to będzie tak:
3 C15H31COOH + Ca(OH)2 -----> (C15H31OO)2Ca + 2 H2O + C15H31COOH
a potem tak:
C15H31COOH + 1,5 Na2CO3 -----> C15H31COONa + NaHCO3 + 0,5 Na2CO3

Wiem, że sole sodowe są rozpuszczalne, więc pozostaje mi osad palmitynianu wapnia. Czy ten osad to przesącz? Czy są nim [przesączem] rozpuszczone sole? Poprostu nie wiem czy przesącz to to, co pozostaje na sączku czy to, co przechodzi przez niego. Mało mamy praktyki w szkółce... No i co z tą kwaśną solą? Czy mogę ja zapisać jako NaOHxCO2 ?

1. Rozumujesz dobrze, ale ta entropia podana przez Ciebie jest dziwnie duza... Byla podana w tresci zadania?
2.a) NaOH jako mocny elektrolit dysocjuje calkowicie, wiec stezenie jonow wodorotlenkowych bedzie rowne stezeniu samego NaOH. Wystarczy obliczyc stezenie molowe wodorotlenku, stad mozemy wyliczyc pOH a dalej poslugujemy sie zaleznoscia pOH + pH = 14
b) Tutaj najpierw musimy policzyc stezenie H+ za pomoca stalej dysocjacji, jako ze kwas octowy jest kwasem slabym. Po odnalezieniu w tablicach stalej dysocjacji piszemy dla niej odpowiednia zaleznosc (z rownania dysocjacji), oznaczajac za x stezenie H+. Majac stezenie jonow wodorowych z latwoscia obliczysz pH.
3) Zdeloklizowane orbitale molekularne to orbitale, w ktorych ladunek elektronowy jest rozlozony na wiecej niz 2 atomy, wystepuje takze w sprzezonych dienach, a takze bodajze w anionie grupy karboksylowej
O oddzialywaniach dyspersyjnych jest nieco tutaj http://oen.dydaktyka.agh....ia/01_03_00.htm
a takze tutaj http://pl.wikipedia.org/w...%C4%85steczkowe
wynika z tego ze jest to to samo co sily van der Waalsa.

do obliczeni pH

napisac trzeba rownanie dysocjacji i wyrazenie na stala





oznaczmy jako x

Stezenie kwasu octowego przyjmijmy jako poczatkowe nie uwzgledniajac stezenia czastek zdysocjowanych blad nie powinien przekroczyc 1%

i mamy:



przesztalcamy rownanie wzgledem x bo potrzebne nam stezenie jonow oksoniowych



majac stezenie jonow oksoniowych logarytm i masz pH

W zad 1 masz 0.3 mola a u ciebie jest 0.2

zad 2 podobnie tylko ze stezenie czasteczek nie zdysocjowanych nalezy obliczyc 4mole - 0.2 mola= 3.8 mola, objetosc przyjmij jako 1 l

Kwas octowy, jako słaby kwas, jest niezdysocjowany w obecności kwasu solnego. Jak nie odszczepia jonów H*, to nie reaguje z zasadami. Dopiero pod koniec miareczkowania HCl zaczyna się wyraźna dysocjacja kwasu octowego i jego neutralizacja. Zastanów się nad stałą dysocjacji kwasu octowego i wpływem H+ na dysocjację.
antonitol

Co do kwasu octowego to w gimnazjum ucza nas, ze dysocjuje i reakcji chca zapisanej tak, jak to zrobil Azdaroth. A co do kwasow, w ktorych wystepuja wiazania koordynacyjne, to u mnie np. robilismy wzory, w ktorych wszystkie wiazania byly kowalencyjne, ale bylo wspomniane, ze
"te wzory sa nie do konca poprawne, ale na poziomie gimnazjum takie macie umiec, a poprawnych nauczycie sie w liceum".

i jeszcze mam coś takiego...
3WSkaż zdanie prawdziwe:
a) gęstość kwasów karboksylowych rośnie wraz z ich masą cząsteczkową
b) gęstość kwasów karboksylowych maleje ze wzrostem ich masy cząsteczkowej
c) gęstość kwasów karboksylowych nie zależy od ich masy cząsteczkowej
d) gęstość kwasów karboksylowych rośnie do kwasu o czterech atomach węgla a później maleje.
4. Kwas który występuje w kwąsnym mleku i kiszonej kapuście, a także mięśniach po intensywnym wysiłku?
5. Zawartość procentowa tlenu w kwasie octowym wynosi:
a) 30% c) 53%
b) 27% d) 50%
6. Zawartość procentowa potasu w mrówczanie potasu:
a) 46% c) 43%
b) 30% d) 20%
7. Zapisz dysocjację kwasu mrówkowego.

pomocy :(
jak rozwiąże te zadania to dostane 3 na koniec.. chociaż tyle.

Bardzo bym prosił o pomoc w rozwiazaniu zadanka , najlepiej jakszybciej jakby to było możliwe bo mam w poniedzialek sprawdzian i musze wiedziec jak to sie robi .

Oblicz stopień dysocjacji 0,05 molowego roztowru kwasu octowego jeżeli rozpuszczony jest w 0,2 molowym roztworze kwasu solnego. Stała dysocjacji kwasu octowego wynosi 1,75 * 10 do potęgi -5

Witam! Mam do rozwiązania kilka zadań na zaliczenie i bardzo proszę o pomoc. Z góry dziękuje:) Oto one:
1. Podaj nazwę i wzór strukturalny związku: Ca3(PO4)2.
2. Uzupełnij i objasnij przebieg nastepujących reakcji:
a) H3PO4 + Ca(OH)2
b) SO3 + H2O
c) Na2O +H2O
3. Napisz stałą dysocjacji kwasu mrówkowego
4. Napisz reakcję hydrolizy Na2CO3, określ odczyn roztworu.
5. Podaj przykłady związków powstałych w wyniku reakcji polimeryzacji.
6. Jakie są różnice pomiędzy elektrolitem słabym i mocnym.
7. Podaj sposób otrzymywania alkoholu izopropylowego z kwasu octowego.
8. Uzasadnij zmianę entropii w temp. 293 K następujących substancji: Cl2, Br2, J2.
9. Podaj stopnie utlenienia atomu tlenu w związkach: O2, H2O, H2O2, OF2.
10. Oblicz objętość jednego mola wody w temp. 277 K.

Ćwiczenie 1.
Przygotuj 3 roztwory po 100ml kwasu nadchlorkowego HClO4 oraz stężenie jonów wodorowych i stopień dysocjacji.
a) stężenie 0,4Mol pH=4,08
b) stężenie 0,04Mol pH=3,54
c) stężenie 0,004Mol pH=2,90

Ćwiczenie 2.
Przygotuj 3 roztwory po 100ml kwasu octowego CH3COOH oraz stężenie jonów wodorowych i stopień dysocjacji.
a) stężenie 0,2Mol pH=4,36
b) stężenie 0,02Mol pH=4,61
c) stężenie 0,002Mol pH=4,89

Ćwiczenie 3.
Przygotuj 3 roztwory po 100ml wodorotlenku sodu NaOH oraz stężenie jonów wodorowych i stopień dysocjacji.
a) stężenie 0,1Mol pH=13,64
b) stężenie 0,01Mol pH=13,19
c) stężenie 0,001Mol pH=12,15

Ćwiczenie 4.
Przygotuj 3 roztwory po 100ml wodorotlenku potasu KOH oraz stężenie jonów wodorowych i stopień dysocjacji.
a) stężenie 0,2Mol pH=14,15
b) stężenie 0,02Mol pH=13,38
c) stężenie 0,002Mol pH=12,40

Ćwiczenie 5.
Przygotuj 3 roztwory po 100ml kwasu szczawiowego C2H2O4 oraz stężenie jonów wodorowych i stopień dysocjacji.
a) stężenie 0,005Mol 3,59
b) stężenie 0,0005Mol 4,08

trzeba obliczyc stopien dysocjacji bez zaokroglania pH

ja nie rozumiem calego przepraszam prosilbym o zrobienie zadan

z gory thx

Witam, mam takie 4 zadanka, z którymi nie daję sobie rady:
1. Ile wody trzeba dodac do 0,5dm3 0,2 molowego roztworu kwasu octowego()aby stopień dysocjacji kwasu się podwoił?
2. Jak zmieni się stopień dysocjacji i stężenie jonów wodorowych po dwudziestokrotnym rozcieńczeniu 0,05molowego roztworu kwasu chlorowego(I)()?
3. Obliczyc pierwszy i drugi stopień dysocjacji kwasu siarkowego (IV) w 0,1molowym roztworze( )
4. O ile zmieni się pH po dziesięciokrotnym rozcieńczeniu 0,1molowego roztworu jednohydronowego kwasu stanowiącego słaby elektrolit(K=
Pomoże mi ktoś?

Pamiętaj aby zamykać klamry . Kris

"Właściwości

Czysty kwas octowy jest bezbarwną, żrącą cieczą o temperaturze topnienia 16,6°C. Wrze w temperaturze 118,1°C.

100% kwas octowy jest bardzo higroskopijny (pochłania wilgoć z powietrza), zaś proces rozpuszczania się w nim wody ma charakter silnie endotermiczny. Powoduje to, że po otwarciu butelki z takim kwasem w wilgotnym pomieszczeniu zaczyna on pochłaniać wilgoć z powietrza, co skutkuje jego zauważalnym ochłodzeniem i szronieniem się ścianek butelki. W skrajnych przypadkach, jeśli w pomieszczeniu jest bardzo wilgotno, a otwór butelki jest szeroki, stężony kwas octowy potrafi nawet zamarznąć po otwarciu. Wszystko to powoduje, że stężony kwas octowy jest czasami nazywany kwasem octowym lodowatym.

Stosunkowo wysoka temperatura wrzenia, a także efekty endotermiczne przy rozcieńczaniu wynikają z silnych wiązań wodorowych występujących między cząsteczkami kwasu. Wiązania wodorowe tworzone przez kwas octowy są na tyle silne, że obserwowano ich występowanie także w fazie gazowej.

Jak każdy kwas karboksylowy, kwas octowy ulega dysocjacji i dobrze przewodzi prąd elektryczny, jednak jest kwasem słabym (pKa=4,76). Z metalami tworzy sole, a z alkoholami – estry; obie te grupy związków nazywane są octanami."

by wikipedia

mam problem musze napisać kilka reakcji.... takich przemian:
1. metanol + kwas octowy
2. utlenianie 2-propanolu
3. hydroliza octanu etylu
4. dysocjacja kwasu mrówkowego
5. kwas mrówkowy + wapń
6. maślan metylu + woda

i nie mam pojęcia jak to zrobic.. prosze o pomoc

1)ile gramów wody należy dodać do 200 g 10-procentowego roztworu octu, aby powstał roztwór 6-procentowy
2)Napisz równanie reakcji kwasu octowego z tlenkiem wapnia. Podaj nazwę produktu reakcji.
3)napisz równanie reakcji dysocjacji jonowej octanu magnezu.

Sory ze az tyle zadan napisalem ale nauczycielka z chemii oblozyla nas pracą i zbiera jutro zeszyty ;(

Witam Was serdecznie. Mam problem z zadankiem. Całkiem możliwe, że jest ono banalne ale nie moge znależć notatek z tego działu i nie potrafie rozwiązać.

Oto treść: Oblicz stała dysocjacji kwasu octowego o pH=3 i stopniu dysocjacki L=1,8%( tu jest oczywiście alfa)

Prosszę o jasne wytłumaczenie.

Pozdrawiam

zad1
CH3CH2CH2OH ---[O]---> CH3CH2CHO (propanal)
CH3CH2CH(OH)CH3 ---[O]--->CH3CH2COCH3 (butanon)
zad2
Podam sumaryczne:
CH3CH2NHCH2CH3
CH3CH2CH(OH)CH(CH3)CH(CH3)CH2CH3 (podstawniki są zaznaczone w nawiasie)
C6H5COOH
zad3
Dysocjacja jonowa (elektrolityczna) kwasów karboksylowych polega na tym że odłącza się wodór np: RCOOH ---> RCOO- + H+, nie wiem co masz na myśli pisząc związki mineralne
zad4
Dane:
K=1,86*10^-4
C=0,2 mol/dm3
alfa=pierwiastek z K/C
alfa=0,096
[H+]=alfa*C
[H+]=0,0192
Cw-Czdys=Cnzdys
0,2-0,0192=0,1808 (cząstki niezdysocjonowane)
zad5
Ogólnie rzędowość np. alkoholi poznajemy po tym z iloma atomami węgla jest związany ten atom węgla który ma przysobie grupę hydroksylową, np etanol jest pierwszorzędowy.
Estryfikacja- reakcja tworzenia estru (alkohol + kwas) w towarzystwie stęż. H2SO4
zad6
Najlepiej z podręcznika ( lub na podstawie własnych obserwacji w przypadku kwasu octowego CH3COOH)
zad7
CH3CHO + Cu(OH)2 ----> CH3COOH + Cu2O + 2H2O
W probówce pojawi się ceglasty osad tlenku miedzi I
Mam nadzieję że pomogłem

[ Dodano: 2009-05-22, 14:49 ]

Woda jest rozpuszczalnikiem wyrównującym. Wyrównuje moc kwasów - w wodzie kwas azotowy V i siarkowy VI są mocne. Ale w kwasie octowym ( bezwodnym ) mocny jest już tylko siarkowy VI ( na pierwszym stopniu dysocjacji oczywiście ) a azotowy V średniej mocy. Podobnie np, bezwodna pirydyna działa na zasady, kiedy w wodzie dwie mogą być uznane za mocne - to w pirydynie może okazać się, iż tak nie jest. Wiąże się to z tym, że woda jest rozpuszczalnikiem amfiprotycznym, czyli i zasadowym i kwasowym. A wszelakie stosowane ( w miareczkowaniu bezwodnym ) rozpuszczalniki będące kwasami lub zasadmi są rozpuszczalnikami różnicującymi.

Mam takie zadanko, którego nie mam pojęcia jak zrobić. Pomóżcie... Z tych tematów jestem całkiem dobry, ale to zadanie mi nie przypasowało.

Ile wody trzeba dolać do 0,5dm³ 0,2-molowego roztworu kwasu octowego (K=1,8*10^-5), aby stopień dysocjacji kwasu się podwoił?

Nie pytajcie się o moje próby rozwiązania tego zadania, bo te były marne...

EDIT: Zapoznaj sie z regulaminem. NIe zaklada sie dwoch takich samych postów / ViValdis

Mozna to policzyc na skroty wiedzac ze stopien dysocjacji slabego elktrolitu jest wprost proporcjonalny do pierwiastka kwadratowego z rozcienczenia roztworu. Skoro stopien ma wzrosnac 2-krotnie to roztwor trzeba rozc 4-krotnie. Wiec 4*0,5=2dm3

2-0,5dm3=1,5dm3 - tyle trzeba dolac wody

Mozna i tak



odrazu uproszczenia przyjmijmy stezenie jonow octanowych i oksoniowych przyjmujemy jako x stezenie niezdysocjaowanego elektrolitu jak stezenie poczatkowe




wystarczy nasz stopien teraz podwoic i skorzystac ze wzoru



obliczymy stezenie po rozcienczeniu.Liczymy liczbe moli kwasu octowego. Potem ze wzoru na stezenie molowe obliczamy objetosc i odejmujemy objetosc poczatkowa roztworu

Kwasy karboksylowe?
1. Ułóż równania dysocjacji jonowej:
a) kwasu mrówkowego, mrówczanu sodu,
b) kwasu octowego, octanu wapnia,
c) kwasu propionowego, propionianu potasu.
2. Zapisz i uzgodnij równania reakcji spalania całkowitego:
a) kwasu mrówkowego,
b) kwasu octowego,
c) kwasu propionowego,
d) kwasu masłowego
3. Uzgodnij ogólne równanie reakcji spalania całkowitego kwasów karboksylowych:

CnH2n+1COOH + ........O2 --> ......CO2 + ....H2O

4. Napisz w formie cząsteczkowej, jonowej i jonowej w sposób skrócony równania reakcji pomiędzy następującymi substancjami, zachodzące w roztworach wodnych:
a) CH3COOH + Na ->
b) HCOOH + Mg ->
c) Mg(CH3COO)2 + HCl ->
d) Ba(CH3COO)2 + Na2CO3
e) HCOOH + K ->

Kompletnie tego nie rozumiem, dostaliśmy takie karty pracy do domu. Najbardziej zależy mi na zadaniu 3.

I
Za przewodzenie prądu przez roztwory odpowiadają elektrolity - tj. jony zawarte w tym roztworze; to weź to na logikę, który z tych związków w wodzie dysocjuje na jony.
Ocet - 10% r-r kwasu octowego w wodzie - dysocjuje ? - to odpowiedz sobie czy przewodzi prąd
Chlorowodór - to samo;
Ciekły chlorowodór - do dysocjacji dochodzi gdy na substancię rozpuszczaną oddziałuje rozpuszczalnik - tak by się działo w przypadku rozpuszczania chlorowodoru w wodzie; ale gdy mamy do czynienia z czystym, ciekłym HCl, to nie ma mowy o dysocjacji; zatem nie ma jonów.
wodny r-r amoniaku - patrz dysocjacja
Ciekły amoniak - tak samo jak w przypadku ciekłego HCl
wodnry roztwór metanu - czy metan ci zdysocjuje w wodzie ?
ciekły metan - to samo co z ciekłym amoniakiem

II
W takich reakcjach w roztworach Fe przyjmuje 2 stopień utlenienia.

III
http://www.chemicalforum....ighlight=#62807

Mam do zrobienia kilka zadań z wykorzytsaniem stałej i stopnia dysocjacji. Ale nie zawsze wiem czy robie je dobrze i czy dobrze interpretuje podane stęzenia.

1. W sodnym roztworze kwasu HA stęzenie jonów wynosi 0,3M a stęzenie cząsteczke niezdysocjonowanych kwasu wynosi 1,7M. Obliczyc stopien i stałą dysocjacji.

moje próby :
reakcja


[HA]= 1,7M





K= 0,53



2. Obliczyć stężenie jonów w 0,01M roztworze kwasu solnego i 0,05M roztworze kwasu octowego.
tutaj zupełnie nie wiem jak się zabrać

3. Obliczyć stężenie jonów wodorotlenowych w 0,01M rozowrze słabej zasady, której stała dysocjacji wynosi

tutaj nie wiem czy mogę wziac dowolną słabą zasadę i pisać równanie reakcji ? czy pominąć równanie. Skąd będe wtedy wiedziała jakie jest stężenie grup wodorotlenowych?

W jednym z podręczników do chemii w liceum przeczytałem, że dysocjacji ulegają związki o budowie jonowej i o silnie spolaryzowanych wiązaniach. Jako przykład podany był kwas azotowy i opis taki że wiązanie O-H jest najsilniej spolaryzowane i dlatego ono dysocjuje.
Jak powszechnie wiadomo alkohole nie dysocjują (pomijam to że w minimalnym stopniu dysocjuje).
Proszę mi wyjaśnić dlaczego mimo równie silnie spolaryzowanego wiązania O-H dysocjacja nie zachodzi. Czy może ma wpływ to z jakim atomem jest związany tlen? Ale w kwasie octowym też tlen łączy się z węglem, a jednak dysocjuje.
Z góry dziękuję za odpowiedź.
Pozdrawiam.

Dokladnie. Odpowiada za to efekt indukcyjny, o czym mozesz juz sobie poszukac.


Ale w kwasie tlen z grupy OH polaczony jest z weglem polaczonym dodatkowo z jeszcze jednym atomem tlenu, co zmienia rozklad gestosci elektronowej, co nie pozostaje bez wplywu na zdolnosc do dysocjacji.
Wszystko sprowadza sie do wspomnianego efektu indukcyjnego.

tak RO i wiedza z technologi wody.

Stosowanie róznego rodzaju kwasów.
Silne kwasy jak HCL, H2SO4 - wada to zniszczenie kH i wtedy pH leci na łeb i szyję

Słabe kwasy jak fosforowy, octowy, kwasy humusowe, węglowy - wada - niska trwałośc, konieczność regularnego uzupełniania. Albo np. silne właściwości eteryczne (np. octowy).

Uwaga kolejna: CO2 jest skuteczne ale tylko w pewnym zakresie kH. Ma ograniczone własciwości rozpuszczania zależne od kH. Jeśli wprowadzisz do wody za dużo CO2, to nie ulegnie od dysocjacji na HCO3-, a pozostanie w formie CO2, ale rozpuszczonej w cieczy. Jest to tzw. nadmierny CO2. i od tego momentu zaczyna się trucie.
Pamietajmy - wody kwaśne w naturze to wody miękkie lub b. miękkie. Nie starajmy sie na siłe zakwaszać wód średnich, a tym bardziej twardych, bo wyniki mogą być całkowicie odmienne od oczekiwanych.

Związek między pH a kwasowością nie jest ścisły, ale jednak jest. Sądzę, że gdyby wino miało mieć pH rzędu 2,5 musiało by mieć kwasowość 20g/l, może 30g/l. No chyba, żeby było "zaprawiane" np. kwasem siarkowym czy solnym.
Tak więc jeśli kwasowość ogólna jest na poziomie akceptowalnym, pH zazwyczaj też będzie normalne.

[EDIT Edytuję, bo pisząc powyższe, musiałem być lekko przyćmiony po zlocie Oleśnickim.
pH normalnego moszczu, czy wina nie może być dowolnie niskie. Policzę to w wolnej chwili, ale słabe kwasy (a tylko takie występują w winach: winowy, jabłkowy, bursztynowy, mlekowy...) dlatego nazywane są słabymi, że nie dysocjują do końca. Mają niewielką stałą dysocjacji, stopień dysocjacji i w związku z tym pH dowolnego roztworu takich kwasów bardzo niskie być nie może.
Bez liczenia stawiam na to, że te wartości (ciut poniżej 3), z którymi spotykała się Aga to w ogóle najniższe wartości, jakie teoretycznie mogą wystąpić (możliwe, że dla osiągnięcia tak niskiego pH niezbędna jest już obecność jakichś ilości kwasu octowego).

Maciej dnia Wto Lut 19, 2008 12:43 am, w całości zmieniany 1 raz

1. Czy stała dysocjacji i stopień dysocjacji roztworu kw.octowego zależą od stężenia.
2. Które z tych roztworów są elektrolitami i napisać ich równania dysocjacji ( roztwory to: HNO3, H2SO4, H3PO4, CH3COOH, NH4OH, NaOH, CH3COOHNH4, C6H12O6, C6H6, FeCl3 i jeszcze jakieś ale nie pamiętam )
3. Jak wpływa rozcieńczanie i temperatura na NH4+ i na CH3OO-.
4. Co to są elektrolity i podać ich przykłady.
5. Ile moli kwasu jedno protonowego jest w roztworze 3dm3 o pOH=14.
6. Były podane 2 reakcje dysocjacji i trzeba było podpisać co jest kwasem a co zasadą.

Próby octowego zakończone niepowodzeniem. Wytrącił się czarny osad, chyba jakiś węglan, a reakcjia przebiega z szybkością emeryta na pasach. Trochę oczyściło ale generalnie szkoda zachodu. Problem też leży w tym że kwas etanowy jest cholernie słaby, tzn. nie dysocjuje w 100%. Szanowny doktor nie miał wczoraj czasu na rozmowę, więc postaram się go dorwać po weekendzie.

Czyli podana objętość roztworu kwasu octowego jest daną zbędną.
Do obliczenia pH takiego roztworu wystarczy znajomość stałej dysocjacji kwasu octowego i jego stężenia. Stężenie masz podane, stał stablicowana - można obliczać

Co do pierwszej części - to osobiście nie jestem w stanie ci pomóc.
Po prostu musisz sięgnąć do odpowiedniej literatury i tyle. Ewwentualnie możesz poszukać w googlach, ale będzie raczej kiepsko.

Co do buforu...
No to tutaj wystarczy zwykłe przzekształcenie wyrażanie na stałą równowagi. Nie wierzę, że nie masz tego w jakimś skrypcie, chemii analityczne, galusie, pewnie nawet w licealnym pazdrze coś tam na ten temat napisali.
Ale ponieważ wiem, że będą jeszcze podobne pytania - więc napiszę.

Weźmy dysocjację elektrolityczną kwasu octowego:
CH3COOH + H2O = CH3COO- + H3O+

Stała równowagi K, wwyrażona jest wzorem:
K=([CH3COO-][H3O+])/[CH3COOH

W roztworze, w którym mamy kwas octowy, oraz sól tego kwasu z mocną zasadą występuje zarówno CH3COOH jak i jony octanowe. Dysocjacja kwasu w tym układzie jak i hydroliza jonów octanowych jest zahamowana, ze względu na istnienie 'sprzężenia' kwas-jon (sól mocnej zasady-słaby kwas). W takim wypadku możemy napisać, że:

K=(Csól*[H3O+])/Ckwas

Jeśli chcemy wyznaczyć pH roztworu buforowego, to wystarczy wyznaczyć stężenie jonów oksoniowych z powyższej zależności, zlogarytmować wyprowadzony wzór:

[H3O+]=(K*Ckwas)/Csól
pH = pK -log(Ckwas) + log(Csól)

Kiedy objętość jest ustalona i nie ulega zmianie możemy zastąpić stężenia liczbami moli:
pH =pK -log(n kwas) +log(n sól)

No i ty z tego równania możesz skorzystać.

Pozdrawiam

A dlaczego osad szczawianu wapnia rozpuszcza się w kwasie solnym, a praktycznie nie rozpuszcza w kwasie octowym? Czy to dlatego, ze kwas solny jest mocnym kwasem i dysocjujac calkowicie ma duze stezenie jonow wodorowych? Ktore sa odpowiedzialne za rozpuszczenie tego osadu? A kwas octowy jest slaby wiec ma malo jonow wodorowcy i dlatego osad sie w tym kwasie nie rozpusci...Blagam, oby tak bylo...

1. ms=Cp*mr/100%=5%*250g/100%=12,5g mr=ms*100%/Cp=12,5g*100%/5%=250g, czyli wody trzeba dodać 250-12,5=237,5g
2. dla pierwszej kolbki:
n=0,01dm3*0,1M=0,001mola Cm=0,001mola/0,1dm3=0,01M
pozostałe analogicznie
3. [H+]=10^-pH=0,001M, stężenie kwasu jest dwa razy mniejsze [w czasie dysocjacji mola H2SO4 powstaje 2 mole jonów H+] czyli 0,0005M
4. ms=Cp*mr/100%=5%*10g/100%=0,5g liczba moli CH3COOH n=m/M=0,5/60=0,0083 Co=n/V=0,0083/0,5=0,0167M [H+]=pierwiastek(Co*Ka)=5,48E-5 pH=3,26

1. Załóżmy, że masz bufor octanowy. Wtedy to rozważamy następującą reakcję:

CH3COOH + H2O = CH3COO- + H3O+

Wyrażenie na stałą równowagi tej reakcji jest następujące:

Kkw = ([CH3COO-][H3O+])/[CH3COOH]

Łatwo stąd wyznaczyć wielkość [H3O+], a mianowicie nasza zależność przyjmie postać:

[H3O+] = Kkw*([CH3COOH]/[CH3COO-])

Ponieważ roztwór buforowy sporządzamy w ten sposób, że rozpuszczamy w wodzie kwas octowy (CH3COOH) i jakąś jego sól z mocną zasadą (CH3COO-) to dysocjacja jednej jak i drugiej formy jest znacznie utrudniona, zatem można przyjąć, że:

[CH3COOH] = Ckw
[CH3COO-] = Csol

I wtedy:

[H3O+] = Kkw*(Ckw/Csol)

Co odpowiada twojemu pierwszemu wzorowi:)

Logarytmując teraz stronami i mnożąc przez "-1" to równanie otrzymujemy:

pH = pKkw - log (Ckw/Csol)

W podobny sposób da radę zająć się wzorem drugim. Trzeba pamiętać, że Kw/Kzas = Kkw

Jeśli natomiast przyjmiemy ogólne zalożenie, że we wzorach na [H3O+] w liczniku wpisujemy stężenie formy protonowanej (CH3COOH, NH4+ itd), a w mianowniku stężenie formy deprotonowanej to automatycznie oba wzory stają się identuyczne.

We wzorze na pH, który podałeś jest coś nie tak z oznaczeniami - postaraj się sam go wyprowadzić i samodzielnie zlogarytmować

Polecam również książeczkę pod redakcj apana Galusa (chyba) "Ćwiczenia rachunkowe z chemii analitycznej" - tam jest wszystko dogłębie wyjaśnione.

Mam taki mętlik w glowie na temat owego jonu. Wiem, ze powstaje ze zdysocjowanej czasteczki H+, ktora laczy sie z grupa OH- powstala z autodysocjacji wody. No, ale jesli chodzi o dysocjacje np. kwasu octowego. To tak w rzeczywistosci to wyglada to tak:
CH3COOH <=H2O=> CH3COO- + H3O+ ?
i analogicznie ze wszystkimi innymi dysocjujacymi substancjami?

Wszystko byłoby ok, gdyby rozważanym kwasem był na przykład kwas solny - czyli mocny kwas.

Natomiast kwas octowy nie dysocjuje całkowicie - zatem nie możemy w prosty sposób przełożyć stężenia kwasu na stężenie jonów wodorowych.
Czyli nieprawdą jest, że:

C(kwas octowy) = [H+]

Ponadto, w roztworze obecne są jony octanowe, które ulegają reakcji protolizy:

CH3COO- + H2O = CH3COOH + OH-

Równocześnie w roztworze obecny jest nadmiar kwasu:

CH3COOH + H2O = CH3COO- + H3O+

To, że takie reakcje mogą zachodzić jednocześnie w jednym układzie sprawia, że żadna z nich nie jest przesunięta znacząco w żadną strone. Jony octanowe mogą przekształcić się w kwas octowy - ale ten zaraz może odtworzyć jony octanowe.
Z tego względu wolno jest nam przyjąć załozenie, że stężenie jonów octanowych jest równe stężeniu soli. Stężenie kwasu octowego również może zostać za uznane równym stężeniu analitycznemu tego kwasu.

Toteż:

K = [CH3COO][H]/[CH3COOH] = [sól][H]/[kwas]

Objętość stała, więc można napisać:

K = nsól[H]/nkwas

Stąd:

[H] = K*nkwas/nsól

nsól jest równe oczywiście liczbie moli zasady czyli: 1,50E-3
nkwas = 5,00E-4

Stąd:
[H] = 5,67E-6
pH = 5,25

Nie umiem sobie poradzić z nastepujacymi zad...Mam nadziej,że ktos mi pomoże jakoś w tych zadniach!Bardzo mi na tym zalezy i nie myślecie,że dlatego,bo nie chce mi sie liczyć.Pporostu liczyłam kilka razy i nie wychodzi, a do niektórych nie wiem jak sie zabrać. Prócz tych zadan miałam jeszcze 6 innych z którymi na szczescie sobie poradziłam. Te tez bym chiała mieć rozwiązane,poniewąz ucze sie do matury,no i sami rozumiecie!

zad1.
Chlorek baru jako mocny elektrolit dysocjuje w wodzie całkowicie na jony.Oblicz jakie było stezenie jonów BA+2, jesli stiwrdzono,że stezenie jonów chlorowych wynosi 0,72mol/dm3

zad2.
Podczas rozpuszczania w wodzie 0,2 mola kwasu octowego stwerdzono,że 2% czsteczek zdysocjowało na jony. Oblicz, ile jonów octanowych znajduje sie w roztworze.

zad3.
W przygotowanym rozstworze kwasu mrówkowego steżenie jonów mrówczanowych wynosi 0,05mol/dm3.Oblicz stezenie molowe tego kwasu, skoro stopień dysocjacji wynoci 3%

zad4.
Wiadomo,że 0,08-molowy roztwór słabego kwasu jednoprotonowego jest zdysocjowany w 1,4% Oblicz stałą dysocjaci tego kwasu.

zad5.
Oblicz ile centymetrów szesciennych 0,1-molowego HCl potrzeba do zobojetnia 30cm3 0,2-molowego rozstworu NaOH.

Ja też nie mogę!! A problemy ketonurii w alkalozie, oznaczeń mikroalbuminy i dysocjacji kwasu octowego katalizowanej przez anhydrazę węglanową powodują, że jeszcze bardziej podnosi mi się temperatura

Jesli dobrze sprawdzilem, ze Ka = 1,736*10^-5 dla kwasu octowego, to powinno wyjsc cs/ca rzedu 10^5... i chyba wcale to nie jest taki kosmiczny wynik:-). Zobacz - masz miec pH zasadowe, czyli tak naprawde hydroliza musi przewazac nad dysocjacja kwasu, czyli soli musi byc duzo wiecej... Mam nadzieje, ze sobie poradzisz:-).

prosze o pomoc w kilku zadaniach:

zad.1
oblicz stopien dysocjacji kwasu octowego w roztworze o stezeniu 0,02 mol/dm3 i temperaturze 25 st.C, w ktorej stala dysocjacji tego kwasu wynosi 1,8 * 10^-5

zad.2
Stopien dysocjacji kwasu mlekowego w roztworze o stezeniu 1 mol/dm3 i temperaturze 35 st.C wynosi 0,0117. Oblicz stala dysocjacji tego kwasu w podanej temperaturze.

zad.3
Oblicz stezenie jonow wodorowych H+ w roztworze czteroprotonowego kwasu o stezeniu Cm=0,1 mol/dm3, jezeli stopnie dysocjacji wynosza kolejno: 67,5% , 49,1% , 0,7% , 0,5% .

zad.4
W dwoch zlewkach o objetosci 1dm3 znajduja sie:
1. kwas azotowy III o stezeniu 0,01 mol/dm3 i stopniu dysocjacji 9%
2. kwas solny o stezeniu 0,001 mol/dm3
Oblicz, w ktorej zlewce znajduje sie wiecej jonow H+.

zad.5
Napisz rownania reakcji wykazujace, ze podany jon moze byc wedlug teorii Bronsteda:
a) kwasem
b) zasada
CH2COO-
|
NH3+

1. Podaj równania reakcji spalania w trzech wariantach następujących związków chemicznych:
a) propan
b) propanon
c) propanol
2. Oblicz zawartość procentową węgla (% masowych) w pięciu kolejnych alkanach szeregu homologicznego zaczynając od metanu.
3. Ułóż równania reakcji chemicznych, za pomocą których można dokonać następujących przemian:
a) Metan...chlorek metylu...metanol...metanal...kwas mrówkowy nazwy wszystkich izomerycznych estrów
b) Propanol...propanal...kwas propionowy...propian metylu
4. Napisz w formie cząsteczkowej i jonowej równania reakcji:
a)CH3COOH + NaOH
b)HCOOH + Ca
c) (CH3COO)2Ba + Na2CO3
5. Mamy do dyspozycji substancje stałe: białko, węglowodan oraz tłuszcz. W jaki sposób doświadczalnie można je rozróżnić?
6. W jaki sposób doświadczalnie można odróżnić:
a) glukozę od sacharozy
b) tłuszcze nasycone od nienasyconych
7. Ułóż równania kwasowej i zasadowej dysocjacji jonowej dowolnego aminokwasu.
8. Przedstaw zapis równań reakcji chemicznych, podaj nazwy produktów organicznych tych reakcji:
a) kwas etanowy + wodorotlenek wapnia
b) aldehyd octowy + wodorotlenek miedzi (II)
c) propanotriol + kwas azotowy (V)

alez prosze bardzo:
1. narysowac wykresy stezen substratow i produktow reakcji A↔B, ktorej K=1 w obecnosci i bez katalizatora
2. zapisz wzor na stala rozwnowagi reakcji: 2NO+O2→2NO2 i napisz jak zmieni sie jej watrosc w wyniku a.zmniejszenia cisnienia b.podwyzszenia temperatury (Δ H<0)
3. napisz jak zmieni sie wydajnosc reakcji (tu rownanei ktorego nie pamietam, w kazdym razie nie reaguje tu NaOH ) po dodaniu NaOH
4. rozpuszczano kwas octowy w a.benzenie b.metanolu. gdzie bedzie wiekszy stopien dysocjacji kwasu i dlaczego?
5. napisz rownanie reakcji HPO4²- z anionowym kwasem Bronsteda i podaj pary sprzezonych kwasow i zasad

1. wykresy energii reakcji egzoergicznej bez katalizatora i z katalizatorem
2. A2+2B2-> 2AB2 , dH > 0 , napisac jak zmieni sie stala rownowagi i wydajnosc reakcji po podgrzaniu i po zmniejszeniu objetosci
3. udowodnic poprzez rownania reakcji, ze jon HPO4- jest amfiprotyczny
4. slaby kwas octowy rozcienczono, czy i jak zmienia sie wielkosci charakterystyczne
5. kwas octowy o jakims tam stezeniu (zapomnialam :P) rozcienczono dwukrotnie, byla podana stala dysocjacji, oblicz pH

1. jak zmieni sie stala równowagi i stęzenie produktow jesli temperatura wzrosnie w reakcji dH>0
2. narysuj wykres stezen substratów i produktów w czasie dla reakcji A <-> B z katalizatorem i bez, jesli K=0,5
3. dokończ równanie i zaznacz sprzezone pary kwas-zasada
(HCO3)- + (H2PO4)- (podane byly stale K)
4. napisz rownanie dysocjacji szczawianu wapnia i napisz iloczyn rozpuszczalnosci
5. oblicz stezenie H+ w 0,1molowym roztworze kwasu octowego (podane K)

jak to się stało że my mieliśmy inne?

1. który ze związków: etin, 2-butin, cykloheksan tworzy konformacje. Uzasadnij
2. Narysuj wzór strukturalny związku, który przyłącza HCl i przyjmuje różne konformacje. Do jakiej grupy związków należy
3.Napisz rówanania reakcji (zgodne z teorią Bronstedta) wykazujące właściwości zasadowe metanolu i kwasowe fenolu
4.Napisz równanie reakcji chlorowania kwasu octowego (w obezności fosforu), uporządkuj produkty reakcji w kolejności rosnącego stopnia dysocjacji
5.wymień produkty hydrolizy sfingomielin i.... jakiegoś innego badziewia

II. pytania ze srody rano:
1. Dla reakcji N2+02=2NO2 i H>0 napisz wyrazenie na stala. i podaj co sie stanie ze stanem i stala rownowagi gdy podwyzszymy tem, cisnienie i dodamy N2,
2. A+B=c+d narysuj wzor zmian entalpii swobodnej podczas przebiegu kiedy energia jest egzoergiczna. zaznacz Ea i G
3. Dla reakcji A=B narysuj wykres C/T oraz obl. % zawartosc reagentow w stanie rownowagi dla K=0,5
4.Podaj def zasady wg Bronsteada. napisz 3 przyklady zasad wraz z odpowiednimi rownaniami.
5. napisz reakcje dysocjacji kwasu octowego wg teorii Bronsteada, napisz wyrazenie na stala dys, podaj wzor okreslajacy prawo rozcienczen Ostwalda.

srodowe tez poranne:)
1. Dla reakcji 2CO+02=2CO2 i dH<0 napisz wyrazenie na stala i 3 sposoby aby przesunac stan w prawo (ochlodzic, zwiekszyc cisnienie, odjac produktow, zwiekszyc substraty)
2. A+B=C+D narysuj wykres zmian entalpii swobodnej podczas przebiegu kiedy reakcja jest egzoergiczna. zaznacz Ea i dG
3. Dla reakcji A=B narysuj wykres zmian stezenia produktu i substratu i podaj procentowa zawartosc reagentow w stanie rownowagi dla K=0,25
4.Podaj definicje kwasu wg Bronsteada i napisz 3 przyklady kwasow wraz z odpowiednimi rownaniami.
5. napisz reakcje dysocjacji kwasu octowego wg teorii Bronsteada, napisz wyrazenie na stala dysocjacji kwasowej i podaj wzor okreslajacy prawo rozcienczen Ostwalda.

:P

KWASY KARBOKSYLOWE-pochodne węglowodorów,związki organiczne składające się z rodnika i grupy funkcyjnej zwanej grupą karboksylową.
MYDŁO-sole sodowe lub potasowe,wyższych kwasów tłuszczowych.
Właściwości kwasu oleinowego(H17C33COOH):
-ciecz gęsta,oleista,nierozpuszczalna w wodzie;
-nie ulega dysocjacji jonowej;
-reaguje z wodą bromową i roztworem KMnO4, jest nienasycony.
Właściwości kwasów palmitynowego i stearynowego (C15H31COOH;C17C35COOH):
-białe ciała stałe,nierozpuszczalne w wodzie, nie ulegają dysocjacji jonowej,topią się i spalają.
Właściwości kwasu mrówkowego,octowego,propinowego,masłowego:
-ciecze bezbarwne,o charakterystycznym zapachu, drażnią błony śluzowe, parzą skórę,
-dobrze rozpuszczają się w wodzie, ulegają dysocjacji.

1.KWAS METANOWY (mrówkowy) HCOOH
2.KWAS ETANOWY (octowy) CH3COOH
3.KWAS PROPANOWI (propinowy) C2H5COOH
4.KWAS BUTANOWY (masłowy) C3H7COOH
5.KWAS PALMITYNOWY (nasycony) C15H31COOH
5.KWAS STEARYNOWY (nasycony) C17H35COOH
6.KWAS OLEINOWY (nienasycony) C17H33COOH
Kwasy reagują z:
-metalami (kwas+metal->sól+wodór)
-tlenkami metalu (kwas+tlenek metalu->sól+woda)
-zasadami (kwas+zasada->sól+woda)
Podział mydeł:
-mydła potasowe(szare,maziste)
-mydła sodowe(białe,twarde)
-mydła toaletowe(wysokogatunkowe mydła sodowe z dodatkiem oleju kokosowego,olejków zapachowych i barwników)

mógłby mi ktoś wyjaśnić o co w tym chodzi i jak to rozwiazać?

1. obliczyc stopien dysocjacji 1*10-6M HCOOH, pka = 3,8
2. 1 litr roztworu zawiera 0,12 mola amoniaku i 0,15 mola chlorku amonu. obliczyc zmiane ph po dodaniu 0,4 g NaOH. pkb=4,75
3.stopien dysocjacji HCOOH o stezeniu 0,1 M wynosi 4,2%.obliczyc stala dysocjacji oraz ph
4.jak zmieni sie stezenie jonow octanowych w 1l 0,2 M roztworu kwasu octowego po dodaniu 0,02 mola HCl.pka=4,75
5.do 50 ml roztworu amoniaku o stezeniu 0,1M dodano ropwnowazna ilosc HNO3 o stezeniu 0,15M, jakie ph wykaze roztwor, pkb=4,75
jak zmieni sie ph roztworu jezeli do 100ml o,1 M roztworu kwasu solnego dodamy 0, 50, 101 ml NaOH. stezenie NaOH=0,1mol/l
6obliczyc ph roztworu uzyskanego przez zmieszanie 280ml 0,25% roztworuNH4OH z 720ml 0,82%roztworu NH4Cl, kB=1,8*10-5, gestosc=1g/ml

Jestem tu nowa....niestety chemia to przedmiot z którym sobie nie radzę...:/
stąd pojawiło się zagrożenie..:/ jedyna deską ratunku jest rozwiązanie zadań przy tablicy...mam nadzieję że ktoś mi pomoże...oto one:

1.CH4,MgSO4, KCl, H3PO4, H2, FeC, Al(OH)3
Spośród podanych substancji wybierz te, które rozpuszczone w wodzie ulegają rozpadowi na jony.
2.Zapisz w postaci cząsteczkowej i jonowej równania reakcji, które zachodzą po zmieszaniu roztworów
a) AgNO3 + HCl
b) CnCl2 + NaOH
c) Pb(NO3)2 + Kl
3.Równania reakcji hydrolizy w postaci cząsteczkowej i jonowej, określ rodzaj hydrolizy, odczyn roztworu:
a)Na2SO3
b)FeCl2
4.Równanie stopniowe dysocjacji H2SO4
5.Wodny roztwór kwasu octowego (III) zawiera 0,04 mola jonowego H+ oraz 3,16 mola cząsteczek niezdysocjowanych, oblicz stopień dysocjacji kwasu
6.Zaproponuj doświadczenie pozwalające odróżnić roztwór Pb(NO3)2 od KNO3. Zilustruj równanie reakcji.

Z mocą kwasów i zasad nie wolno sobie tak strzelać. Ona zależy od stopnia dysocjacji, a ten zaś od rozpuszczalnika. Kwas octowy jest słaby w wodzie, ale mocny w pirydynie na przykład. Podobnie amoniak aq jest słaby w wodzie, ale mocny w bezwodnym kwasie mrówkowym. Woda jest rozpuszczalnikiem wyrównującym moc kwasów i zasad i też najpospolitszym. Intuicyjnie odnosi się to wszystko do wody, ale to nie jest jedyny rozpuszczalnik.
Tak się mówi, że siarkowy VI czy azotowy V to takie rozgramiacze, ale istnieje wiele układów (niekoniecznie w roztworach wodnych) które mają pH grubo poniżej zera, a więc są znacznie mocniejsze. Stosuje się wtedy skalę kwasowości Hammeta. Już oleum ma ujemne pH. A mamy kwas fluorosulfonowy (z samego wzoru widać tą moc !!!) i układ pentafluorek antymonu w kwasie fluorowodorowym, bagatela - 20 trylionów razy mocniejszy od stężonego H2SO4. To są kwasy o takiej mocy, że mogą zprotonować alkany. A zobaczyć tylko, jakie jest pKa dla alkinów, a gdzie tam do alkanów. A jednak i to zprotonują, wówczas świeczkę można w czymś takim rozpuścić, za co zresztą Olah zgarnął w bodaj 1996r. Nobla. Ale to tak nawiasem...:)
Moc zawsze zależy od rozpuszczalnika, w zasadowym nawet słabe kwasy są mocne i na odwrót. I mocny kwas tym samym potrafi cofnąć protolizę słabszego, który w wodzie wydaje się być mocny...

Proszę, pomóżcie mi zrobic to zadanie bo zaraz przy nim nerwicy dostane. Już nie wiem jakim sposobem je mam robić bo wydaje mi się ze wykorzystałam już wszystko co możliwe Moją furie pogłębia jeszcze fakt, że to zadanie jest bez gwiazdki

25cm3 20% r-r kwasu octowego o gęstości 1,05g*cm3 rozcieńczono z wodą destylowaną do objętości 500cm3. Oblicz stopień dysocjacji kwasu w tym roztworze, wiedząc, że K kwasu ostowego=1,75*10-5

Kolejne zadanie, w którym nie chce mi wyjść poprawny wynik...

W wyniku utleniania etanalu, wydzieliło się 750 mg tlenku miedzi (I). Roztwór po reakcji rozcieńczono wodą do objętości 200 cm³. Oblicz pH tego roztworu, jeżeli stopień dysocjacji otrzymanego kwasu wynosi 4%.

No i rozwiązuję to zadanie w taki sposób:

Równanie reakcji:



Skoro powstało nam 750 mg (0,75 grama) tlenku miedzi, to obliczam z proporcji, ile powstało w takim razie kwasu octowego:

60 g kwasu - 143 g tlenku miedzi
x g kwasu - 0,75 g tlenku miedzi

x = 3,147 gram (0,05245 mola)

Skoro rozcieńczono roztwór, to wiemy, że te 0,05245 mola mamy w 200 cm³. Obliczam stężenie molowe, także z proporcji:

0,05245 mola - 200 cm³
x mola - 1000 cm³

x = 0,26225 mola

I teraz idę równaniem na stopień dysocjacji, ażeby obliczyć stężenie jonów wodorowych:





I z tego wychodzi pH około 1,98, w przybliżeniu 2. Zaś w odpowiedzi jest pH = 3.
Gdzie popełniam błąd?

To tak nie będzie działać.

Jeśli zmieszasz róztwór kwasu octowego z roztworem mocnej zasady, to oczywiście zajdzie taka przemiana:



Jeśli zasady będzie mniej niż kwasu, to efekt jest następujący: w roztworze znajdują się jony octanowe i niezdysocjowane cząsteczki kwasu. Cechą charakterystyczną tego układu jest to, że przy rozcieńczaniu lub dodawaniu niewielkich ilości kwasu lub zasady pH zmienia się niewiele. Dlaczego? Ano dlatego, że obecność kwasu i sprzężonej do niej słebej zasady powoduje ograniczenie dysocjacji jednego i hydrolizy drugiego indywiduum.

No więc jak to zrobić? Ano piszemy sobie najpierw wyrażenie na stałą równowagi dysocjacji kwasu octowego:



Ponieważ w układzie kwas-sprzężona zasada dysocjacja jest cofnięta, to wolno nam przyjąć założenie, że stężenia równowagowe są równe stężeniom analitycznym, więc:



I teraz nic prostszego: obliczasz stężenie jonów octanowych (lub stężenie zasady po rozcieńczeniu), obliczasz stężenie nieprzereagowanego kwasu, podstawiasz i wyznaczasz stężenie jonów wodorowych.

dzieki za pomoc:P zanim zaczne tu cos pisac to musze jednak pierw bardziej poszukac na necie i March`u bo to samo znalazlem na ten temat:) ale zeby tak szybko nie konczyc tematu to zastanawia mnie dlaczego autorzy uzyli nie H202 tylko akurat tego zwiazku i dodatkowo wystepuje on w przepisie jako mieszanina z niewielka ilościa H2SO4? Rozumiem ze obecność protonow z H2SO4 cofnie dysocjacje powstalego kwasu octowego? A nastepna zagadka jaka mam to w jakim celu dodaje sie potem wodoroweglan sodu?

wiem, ze za późno- wczoraj mnie nie było:), ale jezeli chcesz moge Ci wytlumaczyc jak rozwiazywać tego typu zadania
oblicz liczbę moli jonów wodorowych znajdujących się w 0,25dm sześciennych roztworu kwasu octowego o Cmol=1mol/dm sześciennych, którego stopień dysocjacji a=0,4%'
no to tak
0.4 %= 0.004
alfa=[H+]/Cmol
[H+]=Cmol*alfa i już:)
[H+]=1mol/dmszescian*0.004= 0.004 mola/dm sześcienny
i teraz proporcja-
na 1 dm szęscian przypada 0.004
na 0.25 dm sześcian przypada x
x=0.25dm szescian* 0.004 mola/ 1 dm sześcienny (decymetry sie skracaja, wynik w molach)
x=0.001 mola:) (juz nie na dm sześcian)

Nie da sie tego tak prosto wyjasnic. Ale chodzi o to, że kiedy zakwasisz mocz, to alkohole tego typu jak THC (4deltatetrahydrokanabinOL, czyli alkohol monohydroksylowy, oraz to samo ino że z końcówką DIOL, czyli dwuhydroksylowy. hydroksy to -OH grupa). W zasadowym moczu pierwotnym (czyli tym w nefronach) te substancje i ich metabolity chętniej dysocjują. A przez błony komórkowe do pęcherza są transportowane biernie (osmoza) i aktywnie (dośc skomplikowane procesy chemiczne i fizyczne, więc opis pominę) chętniej jony oraz związki mniejsze. grupa OH jest - z fizycznego punktu widzenia - dośc spora, rozmiar to nie tylko promień kulki, ale też wielkośc pola elektrycznego, ktore wytwarzaja składniki atomów, dlatego pozbycie sie jej znacznie ulatwia wydalanie.

Z alkoholem etylowym jest inaczej. tu herbata owszem, ale z cytryną, która powoduje, że reszta alkoholu jeszcze we krwi jest metabolizowana do grupy acetylenowej (pochodna kwasu octowego), a w takiej postaci jest dośc powszechna w organizmie i niezbedna do jego funkcjonowania.

Nalezy jeszcze pamietac o rozpuszczalnosci. substancje aktywne konopii sa rozpuszczalne w tluszczach, a nierozpuszczalne w wodzie. dlatego tez do organizmu sa dostarczane powoli tak dlugo, az nie pozbedziemy sie ich calkiem z pluc. picie "makumby" czyli konopii gotowanych w mleku zamiast palenie, skraca czas wydalenia o kilka tygodni.

Czy mógłbym mi ktoś wytłumaczyć jak zrobić takie zadanie: Ile wody trzeba
dolać do 0,5 dm3 0.2-molowego roztworu kwasu octowego (K=1,8*10 do -5), aby
stopień dysocjacji kwasu podwoił się?

Thank You in advance

esesjot

Dlatego, że jednak HSO4- , nie jest jednak słabym elektrolitem. Jeśli
miareczkuje się kwas siarkowy wodorotlenkiem sodu, to w momencie pierwszego
punktu równoważnikowego (?) (może lepiej: dodania równomolowych ilości
wodorotlenku i kwasu), stężenie H+ jest na tyle obniżone, że HSO4- zaczyna w
tych warunkach nieźle dysocjować. A to prowadzi do dalszego ciągłego i
niemal płynnego przesuwania równowagi - aż do całkowitego przereagowania.
Zamiast wdawać się w naciągane obliczenia można prześledzić DOŚWIADCZALNIE
przebieg zmian pH podczas miareczkowania. W praktyce załamania
odpowiadającego zmiareczkowaniu pierwszego protonu H2SO4, w ogóle się nie
obserwuje. Tak więc w typowych reakcjach w roztworze wodnym, H2SO4 zachowuje
się podobnie jak kwas jednoprotonowy (gdybym się nie bał posądzenia o
herezję, to zapisałbym go jako: HS 1/2 O2). W stanie stałym istnieje jednak
NaHSO4, który jest związkiem, a nie mieszaniną Na2SO4 i H2SO4. W reakcji
kwasu siarkowego ze stałym NaCl także jest możliwość odróżnienia tych dwóch
protonów różniących się jednak łatwością odszczepiania ("na zimno" i "na
ciepło"). Ale tylko w warunkach bezwodnych: to woda zaciera te różnice. Na
pewno o wiele łatwiej można doświadczalnie to obserwować w rozpuszczalniku
różnicującym (bezwodny kwas octowy), a możliwe, że również w aprotycznym w
rodzaju CHCl3). Jestem przekonany, że w tych warunkach doświadczalnie
(potencjometrycznie) obserwuje się dwa punkty równoważnikowe miareczkowania
H2SO4.
t.p.

Rozpuszczalnosc AgCN zgodnie z tym rozwiazaniem wynosi 6.55.10^-5 mol/litr co w
stosunku do 0.01 M kwasu wynosi ponizej 7 promili. I to bezpiecznie pozwala na
zaniedbanie ew. ubytku kwasu w procesie roztwarzania osadu. W przypadku innego
zadania ze szczawianem (niewazne jest tu, czy bedzie to wapnia, strontu, czy
baru, bo iloczyny rozpuszczalnosci sa podobne) takie przyblizenie jest dalej
mozliwe dla kwasu octowego, ale dla HNO3 lub HCl trzeba dodatkowo uwzglednic
obie rownowagi kwasu szczawiowego i ubytek mocnego kwasu w procesie roztwarzania
osadu. I dodatkowo trzeba jeszcze zalozyc, ze wodoroszczawian jest rozpuszczalny
w wodzie (co jest regula dla wodorosoli - choc jak zwykle wyjatki potwierdzaja
regule, np BaHPO4 jest w wodzie nierozpuszczalny).
Przy okazji warto dodac, ze obliczona rozpuszczallnosc AgCN jest tego samego
rzedu, co rozpuszczalnosc CaCO3 w wodzie, zwiazku tez uwazanego za
nierozpuszczalny.

A co do negacji iloczynu rozpuszczalnosci AgCN prze pana Tomasza Plucinskiego
- coz kazdemu zdarza sie czasem cos palnac, szczegolnie ze okolo 24 stycznia
przypada dzien najgorszego samopoczucia w roku..

Iloczyny rozpuszczalnosci wyznacza sie wylacznie dla zwiazkow dysocjujacych w
jakims stopniu, najczesciej z przewodnictwa elektrycznego roztworow i nie ma tu
znaczenia, czy jest on polimerem w ciele stalym, czy nie ( chyba, ze do pojecia
polimer przykladamy miare polimerow organicznych z wiazaniami C-C, ale wtedy
dysocjacja jonowa jest nieprawdopodobna)

Antoni Konitz

Witam wszystkich mam problem z takimi zadaniami:

1. Roztwór zawiera 0,25 mola jonów oraz jony potasu. Oblicz stężenie jonów

2. Obliczyć stała dysocjację kwasu fluowodorowego wiedząc że w 0,01-molowy roztworze stopień dysocjacji wynosi 22%.

3.Obliczyć stopień dysocjacji kwasu cyjanowodorowego(HCN) w roztoarze o stężeniu 0,1 mol/dm3. Stała dysocjacji HCN wynosi

4.Stała dysocjacji zasadowej amoniaku wynosi . Obliczyć stopnie dysocjacji amoniaku w roztworach 1) 1-molowym 2) 2-molowym 3) 0,01-molowym roztworze.

5.Stopień dysocjacji kwasu azotowego (III)(azotowego) (K=) , jeżeli stopień dysocjacji wynosi a) 2% b) 20%

6.Obliczyć stężenie jonów wodorowych w roztworze jednoprotonowego kwasu(K=) jeżeli stopień dysocjacji wynosi a) 1% b) 10%

7.Obliczyć stała dysocjacji kwasu jednoprotonowego, wiedzac ze w jego roztworze stężenie jonow wodorowych 0,01mol/dm3 stopień dysocjacji wynosi 2%.

8.Obliczyć stopień dysocjacji kwasu jednoprotonowego(K=) w roztworze o stężeniu jonów wynosi 0,02mol/dm3.

9.w 0,1-molowym roztworze stopień dysocjacji pewnego jednoprotonowego kwasu wynosi 1%. przy jakim stężeniu stopień dysocjacji osiągnie wartość 90%.

10.Ile wody trzeba dolać do 0,5dm3 0,2molowego roztworu kwasu octowego (K=), aby stopień dysocjacji kwasu powiodł się?

próbkę kwasu octowego o masie 0.30g rozpuszczono w wodzie i dopełniono wodą do objętości 1 dm3. Stężenie jonów H+ w tym rozrtworze wynosiło 3 *10^-4 mol/ dm3. Oblicz stopień dysocjacji kwasu octowego

Bardzo bym prosiła o rozwiązanie tego zadania

Siema!

Ostatnio zająłem się roztworami buforowymi, ale niestety okazało się to trudniejsze niż myślałem. Nie rozumiem m.in. tej rzeczy, dajmy na to:

10ml kwasu solnego o stężeniu 1 mol/dm^3 dodano do 1 litra buforu octanowego ( 0,1 mol/dm^3 CH3COOH + 0,1 mol/dm^3 CH3COONa). Oblicz zmianę pH. Zadanie jest banalne, bo liczby są proste. Chodzi mi tu o stronę techniczną. W takim wypadku pH tego buforu w postaci logarytmicznej wyniesie:

, gdzie:

- stała dysocjacji kwasowej kwasu octowego
- stężenie sprzężonej z kwasem zasady
- stężenie kwasu

No i tutaj mam pierwsze pytanie. Jeśli chodzi o stężenie kwasu to biorę stężenie tego kwasu octowego tak? Bo na razie liczę pH buforu. Następnie, jako stężenie zasady biorę:
a) stężenie octanu sodu
b) stężenie jonów octanowych
c) stężenie jonów sodu
Moim zdaniem odpowiedź b, mam rację? Tutaj oczywiście wszystkie stężenia są sobie równe, ale chcę być pewien co mam brać, bo dostanę w zadaniu inny kwas i pupa zbita. Jeszcze jedna sprawa. Czy rolę zasady zawsze będzie spełniać anion?

Proszę jeszcze o pomoc w takich dwóch zadaniach:

1) Ile gramów stałego chlorku amonu należy rozpuścić w 0,2 dm^3 roztworu amoniaku o stężeniu 0,1 mol/dm^3, aby zwiększyć 100 razy stężenie jonów wodorowych?

2)7,5 g kwasu winowego rozpuszczono w 100ml roztworu zasady sodowej o stężeniu 0,3 mol/dm^3. Oblicz pH otrzymanego buforu.

Bardzo dziękuję za jakiekolwiek wskazówki i pomoc.

Na laboratoriach miareczkowałem kwas octowy 0,1M z zasadą sodową 0,1 M. Do biurety wlałem 50 ml roztworu titranta-NaOH.25 ml kwasu zmieszałem z 25 ml wody destylowanej, więc stęznie początkowe kwasu należy przyjąć 0,05M. Z obliczeniem początkowgo pH nie ma problemu jest to pierwiastek z iloczynu stałej dysocjacji kwasu i stężenia tego kwasu. Wynik teoretyczny wyniósł pH=3,02 i zgadza się z doświadczalnie zmierzonym wynikiem. W punkcie równoważnikowym tj. po opuszczeniu 25ml NaoH pH teoretyczne powinno równać się -log(Ka) czyli -log(1,85*10^-5) dla kwasu octowego. Teoretycznie powinno być więc 4,74, w praktyce zmierzyłem 5,59.
Moj problem polega na tym iż nie potrafię obliczyć wartości pH w momencie tworzenia buforu tj po dodaniu ok. 12,5ml NaOH i po przemiareczkowaniu (nadmiar NaOH 2-3 ml)

Tu przedstawiam pomierzone wyniki

obj. NaOH (ml) PH
0 3,02
3 3,8
6 4,07
9 4,37
12 4,55
13 4,6
14 4,67
15 4,73
16 4,8
17 4,86
18 4,93
19 5
20 5,07
21 5,15
22 5,23
23 5,33
24 5,44
25 5,59
26 5,77
27 6,07
27,1 6,09
27,2 6,13
27,3 6,18
27,4 6,24
27,5 6,3
27,6 6,38
27,7 6,46
27,8 6,55
27,9 6,68
28 6,78
28,1 6,98
28,2 7,27
28,3 8,07
28,4 9,08
28,5 9,57
28,6 9,85
28,8 10,25
30,1 11,26
31 11,5
36 12

Bardzo proszę o pomoc w policzeniu pH po dodaniu 12,5 ml NaOH i po przemiareczkowaniu.

Witam!
Na wakacje zostałam załadowana zadaniami z chemii (Pazdry). Niestety nie mam ich z kim przedyskutować, a mam luki w pamięci. Liczę, że rozwiejecie moje wątpliwości w zadanich.

Problem1 - zad 17.45
Czy można otrzymać aldehyd 1) z alkoholu trzeciorzędowego, 2) z fenolu, drogą utleniania tych związków?
Jeszcze w czerwcu zdążono nauczyć mnie, że aldehydy biorą się z alkohli pierwszorzdowych, a ketony z alkohli drugorzędowych, a fenole nie wiem skąd. W każdym razie ja to bym napisła, że obie reakcje są nie możliwe, ale to byłoby to za proste. Zatem przypuszczam, że jest tu jakiś haczyk, o którym nie wiem.

Problem2 - zad 17.71
Ilu hydronowym kwasem jest kwas mrówkowy?
Hm... Coś mi świta o kationie wodoru, ale nie za wiele, więc nie wiem o co chodzi...

Problem3 - zad 17.79
Uszeregować podane kwasy:
1) octowy, mrówkowy, stearynowy, masłowy
2) octowy, salicylowy, benzoesowy, siarkowy
Moc kwasów określa stała dysocjacji - im większa tym mocniejszy.
Mocne kwasy wypierają słabe z roztworów ich soli.
WNIOSKI:
1) octowy, mrówkowy, masłowy, stearynowy - ???
2) octowy, benzoesowy, salicylowy, siarkowy - ???

Problem4 - zad 17.84
Do roztworu zawierającego 3 mole kwasu palmitynowego dodano 1 mol wodorotlenku wapnia, a następnie 1,5 mola węglanu sodu. Osad odsączono. Co zawierał przesącz i jaki był jego odczyn?
Na początek napewno równanie:
1) 3 C15H31COOH + Ca(OH)2 -----> (C15H31COOH)2Ca + 2H2O + C15H31COOH
2) tu problemu początek, bo nie wiem, co reaguje dalej, ale obstawiam, że kwas
C15H31COOH + 1,5 CaCO3 -----> 0,5 (C15H31COO)2Ca + CaCO3 + 0,5 (H2OxCO2)

Teraz problemem jest, co jest przesączem, a co odsączono. Wiem, że obie powstałe sole dadzą odczyn zasadowy, ale dla dowodu lepej przeprowadzić hydrolizę. TYLKO KTÓREJ SOLI ???

Problem5 - zad 17.86
Obliczyć, w przybliżeniu ile wody nalezy dodać do 0,25 dm3 10-procentowego octu, abu otrzymać roztwór o stężeniu 6%.
Ogólnie to nalezałoby (chyba) obliczyć masę octu i wody w pierwszym roztworze. Potem przyjać, że octu jest tyle samo w drugim roztworze i obliczyc ile przy danym stęrzeniu będzie tam wody. Powinno być jej tam więcej. Na koniec należałoby obliczyć róznice pomiedzy ilościa wody w pierszym i drugim roztworze. Otrzymany wynik byłby ilością wody, którą trzeba dolać. Problemem jest, że nie potrafię obliczyć ile jest octu. Na pewno prościej byłoby gdyby było tam stęzenie molowe. No ale jest inne... Zastanawiałam się nad ułozeniem równania Clepeyrona dla warunków normalnych, ale nie wiem czy ono nie jest zarezerwowne tylko dla gazów - ???

Sa wakacje, więc nie wiem czy komuś będzie się chciało tu zaglądnącv, Ale z góry DZIĘKI!
Pozdrawiam!

Dokładnie tak.



Ok. Kwas masłowy pKa = 4,82



Kwas salicylowy jest całkiem mocny. Powinno być:

siarkowy, salicylowy, benzoesowy, octowy



Równania reakcji nadal są niepoprawne. Nie możesz na siłę tutaj szukać jakiejś ukrytej stechiometrii i dopasowywać równania reakcji do danych zadania. Jeśli napisano, że masz trzy mole kwasu - to to wcale nie oznacza, że trzy mole kwasu reagują. Zresztą przypatrz się sama swoim równaniom. Wynika z nich, że:



3 mole kwasu reagują z czymś tam i powstaje coś tam oraz 1 mol kwasu. Nie wydaje Ci się to podejrzane? Może warto napisać:



Podobnie w drugim równaniu reakcji. Powstaje również pytanie - czy powstaje wodorowęglan czy też może wydziela się CO2?



Aby oddzielić jakiś osad od roztworu wykonuje się procedurę zwaną sączeniem. Polega to na tym, że zawartość kubełka z osadem wlewamy na lejek, w którym znajduje się kawałek specjalnej bibułki. Ta bibułka to sączek. Po przesączeniu zawartości kubełka na sączku pozostaje osad. To co przez sączek "przeleci" to jest właśnie przesącz.



Nie. Czy przesącz ma odczyn kwaśny?

Zmieszano 25,0 cm3 roztworu CH3COOH, w którym stopień dysocjacji kwasu a = 3,06% i 100cm3 roztworu tego kwasu o pH = 2,62. Obliczyć stężenie molowe kwasu octowego w
otrzymanym roztworze. Przyjąć addytywność objętości.
pKa = 4,55

Bo kwas octowy jest słabym kwasem (elektrolitem) (słabo dysocjuje)

Dostaliśmy ostatnio od nauczycielki kilka starych arkuszy maturalnych do rozwiązania, jednak niektóre zadania przerastają moje zdolności chemiczne i nie mam pojęcia jak je zrobić.

Zad 1.
Tlenek węgla (II), nazywany popularnie czadem, jest gazem palnym. Zapisz równania reakcji czadu. Oblicz jaka objętość poietrza jest niezbędna do całkowitego spalenia 20 dm3 czadu.

Zad 2.
Podaj 4-5 reguł, które obowiązują przy ustalaniu systematycznej nazwy organicznych związków chemicznych.

Zad 3.
Spalono 0,66 g pewnego węglowodoru. Objętość otrzymanego tlenku węgla (IV) zmierzona w warunkach normalnych wynosiła 1008 cm3 CO2, a masa powstałej wody 1,08 g.
a) Oblicz, jaki był skład procentowy spalonego związku.
b) Podaj wzór empiryczny.

Zad.4
Za pomocą jakich wiązań chemicznych połączone są cząsteczki aminokwasów w aspartamie i taumatynie?

Zad. 5
Wskaz grupę soli, która zawiera tylko sole nieulegające hydrolizie
A. NaCl, CH3COONa, K2CO3
B. K2SO4, LiNO3, CaCl2
C. FeCl3, K2S, KCl
D. NaNO3, K2SO4, Na2CO3

Spośród podanych wyżej soli, wybierz jedną sól, taką któa hydrolizuje zasadowo, i zapisz dla niej cząsteczkowo i jonowo równania reakcji hydrolizy.

Zad. 6
W roztworze kwasu fluorowodorowego znajduje się 0,4 mola jonów H+ i 1,6 mola cząsteczek niezdysocjowanych HF. Ile procent wynosi w tych warunkach stopień dysocjacji tego kwasu??

Zad. 7
Wodny roztwór amoniaku oraz wodny roztwór kwasu octowego słabo przewodzą prąd elektryczny. Po zmieszaniu obu roztworów otrzymano roztwór, którego przewodnictwo elektryczne było bardzo wysokie.

Wyjaśnij to zjawisko słownie i napisz odpowiednie równanie reakcji chemicznej.

Zad.8
W wyniku spalenia 3,6 g alkanu X otrzymano 5,6 dm3 CO2 (war. normalne) i wodę. Jaki alkan został spalony, jeżeli wiadomo, że węglowodór ten zbudowany jest z prostego łańcucha węglowego i jego długość nie przekracza 7 atomów węgla ?? Podaj jesgo wzór półstrukturalny i nazwę.

Zad.9
JAkie zagrożenie istnieje w przypadku przebywania w atmosferze metanolu lub pracy z tą substancją??

Zad.10
Wyjaśnij w 3-4 zdaniach czym można wyjaśnić wysoką wartość NDS dla etanolu oraz jakie dodatkowe zagrożenie powoduje jego spożywanie.

W zad1 brakuje gestosci 2% NaOH ma gestosc ok teraz powinnas zrobic to zadanko.
W zadaniu 2 podejrzewam ze trzeba je zrobic z hydrolizy wiec tez bedzie brakowac stalej dysocjacji kwasu octowego

Zadanie jest banalnie proste i tym bardziej mnie to denerwuje ze nie moge rozwiazac tego rownania.
"Przygotowano roztwor kwasu octowego o stezeniu o,1 mol/dm^3.
Olicz stopien dysocjacji tego kwasu,
jesli stala dysocjacji wynosi 1,7*10^-5."

Kwas octowy


model kwasu octowego - kolor turkusowy - atomy węgla, kolor biały - atomy wodoru, kolor czerwony - atomy tlenu

Kwas octowy (wg obecnej nomenklatury IUPAC kwas etanowy, dawniej kwas metylokarboksylowy) to związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych o wzorze CH3COOH.

Czysty kwas octowy jest bezbarwną, żrącą cieczą o temperaturze topnienia 16,6°C. Wrze w temperaturze 118,1°C.

100% kwas octowy jest bardzo higroskopijny (pochłania wilgoć z powietrza), zaś proces rozpuszczania się w nim wody ma charakter silnie endotermiczny. Powoduje to, że po otwarciu butelki z takim kwasem w wilgotnym pomieszczeniu zaczyna on pochłaniać wilgoć z powietrza, co skutkuje jego zauważalnym ochłodzeniem i szronieniem się ścianek butelki. W skrajnych przypadkach, jeśli w pomieszczeniu jest bardzo wilgotno, a otwór butelki jest szeroki, stężony kwas octowy potrafi nawet zamarznąć po otwarciu. Wszystko to powoduje, że stężony kwas octowy jest czasami nazywany kwasem octowym lodowatym.

Stosunkowo wysoka temperatura wrzenia, a także efekty endotermiczne przy rozcieńczaniu wynikają z silnych wiązań wodorowych występujących między cząsteczkami kwasu. Wiązania wodorowe tworzone przez kwas octowy są na tyle silne, że obserwowano ich występowanie także w fazie gazowej.

Jak każdy kwas karboksylowy, kwas octowy ulega dysocjacji i dobrze przewodzi prąd elektryczny, jednak jest kwasem słabym (pKa=4,76). Z metalami tworzy sole, a z alkoholami – estry; obie te grupy związków nazywane są octanami.

Otrzymywanie: w laboratorium można go otrzymać przez utlenianie etanolu lub aldehydu octowego, hydrolizę estrów kwasu octowego, bezwodnika octowego lub chlorku acetylu.

W przemyśle otrzymywany jest przez karbonylowanie metanolu (proces Monsanto, Acetica i inne), bezpośrednie utlenianie butanu lub niskooktanowych benzyn i utlenianie aldehydu octowego. Fermentacja octowa etanolu otrzymywanego z fermentacji alkoholowej cukrów jest źródłem spożywczego kwasu octowego (ocet, winegar).

Zastosowania: synteza organiczna, do produkcji sztucznego jedwabiu, leków (aspiryna), niepalnej taśmy filmowej i esencji octowej, kwasu chlorooctowego, octanów, karboksymetylocelulozy, octany celulozy, w technice grzewczej do usuwania kamienia kotłowego, w postaci kilkuprocentowego roztworu jako ocet spożywczy do konserwacji żywności, jako składnik roztworów buforowych i wiele innych. Bardzo duże ilości kwasu octowego używane są jako rozpuszczalnik w rafinacji kwasu tereftalowego, używanego do wielkotonażowej produkcji poli(tereftalanu etylenu) (butelki PET).

Właściwości fizyczne kwasów:
-są lotne
-kwasy o małej liczbie węgla w łańcuchu węglowodorowym są w stanie ciekłym, wraz ze wzrostem długości łańcucha węglowego stają się ciałami stałymi
-niższe kwasy karboksylowe mają wysoką temp. wrzenia, która maleje wraz ze wzrostem łańcucha węglowodorowego
Właściwości chemiczne kwasów:
-ostry, intensywny zapach
-ulegają dysocjacji
-kwaśny smak
-barwią lakmus na kolor czerwony
Zastosowania kwasów:
-produkcja tworzyw sztucznych
-rozpuszczalniki
-leki
-środki ochrony roślin

Kwas octowy(etanowy)
Kwas stearynowy
Wzór grupowy
CH3COOH
C17H35COOH
Stan skupienia
ciekły
stały
zapach
ostry
bezzapachowy
Rozpuszczalność w H20
duża
mała(brak)
Reakcja z NaOH
CH3COOH + NaOH --> CH3COONA + H2O
C17H35 + NaOH --> C17H35COONa + H2O
Reakcja z Mg
2CH3COOH + Mg --> (CH3COO)2MG + H2O
Nie reaguje
Otrzymywanie mydeł:
C15H31COOH + NaOH --> C15H31COONa + H2O
kwas palmitynowy + NaOH --> palmitynian sodu + woda
C17H35COOH + KOH --> C17H35COOK + H2O
kwas stearynowy + KOH ---> stearynian potasu + woda

Propanol --> propanal -->kwas propanowy
CH3H7+O2-->CH3-CH2-COH
CH3-CH2-COH + O2-->C2H5COOH
Etanal-> kwas octowy -->octan magnezu
CH3-COH+O2 -->CH3COOH
2CH3COOH-Mgo -->(CH3COO)2Mg+H2O

Ogólna reakcja otrzymywania estrów:
alkohol + kwas karboksylowy --> ester + woda
C2H5OH + HCOOH --> C2H5COOH+H2O

Jak odróżnić roztwór oktanu sodu od roztworu etanolu sodu?
Oktan sodu ulega hydrolizie.

Właściwości chemiczne estrów:
-ulegają reakcji spalania
-hydrolizują w środowisku kwaśnym, zasadowym

Właściwości fizyczne:
-charakterystyczne zapachy
-trudno rozpuszczalne w wodzie
-dobre rozpuszczalniki

Tłuszcze:
wł.chem:
-ulegają hydrolizie
-ulegają uwodornieniu

Wł. fiz:
-nierozpuszczalne w wodzie
-rozpuszczalne w rozpuszczalnikach organicznych
-mniejsza gęstość od wody

Ogolnie ujmujac poprzednie dywagacje, o mocy kwasu swiadczy jego stopien jego dysocjacji. Ogolnie dla charakterystki kwasow jak i zazad uzywa sie pojecia pKa/pKb czyli wartosci ujemnego logarytmu ze stalej dysocjacji kwasu/zasady.
I tak im nizsze pKa dla kwasu tym mocniejszy kwas. Dla przykladu pKa:
-wody: 15,74
-kw. octowego: 4,72
- kw. siarkowego: -9
- SbF5HF: -12

Jezeli chodzi o tak zwana moc zrącą to jest to kwestia zalezna raczej od materialu jaki ma ulec roztworzeniu i wlasciwosci samego kwasu. HNO3 idealnie nadaje sie do trawienia miedzi natomiast wymieka przy żelazie i na odwrot HCl nic nam z miedzia nie zrobi za to za żelazo z chcecia sie wezmie. Tutaj kwestia bardziej praktyczna niz teoretyczna powie nam bardziej jaki kwas jest bardziej zracy. Hehe..jakby nie bylo idalnym "kwasem" do trawienia aluminum jest wodorotlenek sodu badz potasu
Co do wkladania rak do kwasow to unikalbym najpierw HNO3, potem HCl a na koncu H2SO4. Ten ostatni jakos najmniej dziala na skore. Azotowy nie dosc ze parzy to jeszcze zostawia zolte plamy ktore po ok tyg. zaczynaja dopiero schodzic, solny szczypie i nic poza tym
Chosen wspominal o HF... rozpatrujac jego pKa to nie jest to mocny kwas i jest slabszy niz HCl, nie mam teraz danych przy sobie zeby to zobrazowac ale tak jest. Jezeli juz jestesmy przy HF to ten wzor jest prawidlowy przy temp. 90 st C. W nizszych temp. sa to cząsteczki zasocjowane (HF)n. Przy ok 20 st C. mamy (HF)n gdzie n=6,7,8. Dla zestalonego HF n=nieskonczonosc. Oczywiscie za taki stan rzeczy odpowiada wiazanie wodorowe.

Jeżeli masz podaną stała dysocjacji kwasu octowego (K), to pH buforu możesz obliczyć:

pH = - logK - log([CH3COOH]/[CH3COO-])

Ile wody trzeba dodać do 0,5 dm3 0,2-molowego roztoru kwasu octowego (K=1,8*10^-5), aby stopień dysocjajcji kwasu podwoił się ?

japroponuję porozmawiać o dysocjacji jonowej kwasu mrówkowego i octowego, gdyż uważam to za bardzo wyczerpujacy temat,a jeśli nie chcecie to obgadajmy wszystko począwszy od se... (riali ) a skończywszy na grzybicy stóp

Hej:)Mam problem z zdadaniami .............jeżeli ktoś może mi pomóc będę wdzieczna
Zad.1.
Wyprowadzić wzór na stałą równowagi reakcji chemicznej jeśli w stanie równowagi w reaktorze znajduje się a moli substancji A, b moli substancji B i c moli substancji C, oraz d moli substancji D, e moli substancji E i f moli substancji F, przy czym substancje A,B,C to substraty, a substancje D,E i F to produkty.
V1 = V2
V1 = k1 [A]a[B]b[C]c V2 = k2 [D]d[E]e[F]f
K = k1/k2
K = [D]d[E]e[F]f/[A]a[B]b[C]c

Zad.2.
Cząsteczki A2 dwuwartościowego pierwiastka o stężeniu cA2 = 3 mole/dm3 reagują z cząsteczkami B2 trójwartościowego pierwiastka dając w odwracalnej reakcji odpowiedni produkt. Oblicz stałą równowagi tej reakcji jeśli skład mieszaniny substratów był zgodny ze stechiometrią reakcji, a po ustaleniu się równowagi w mieszaninie reakcyjnej analiza wykazała stężenie produktu równe 1 mol/dm3.

3A2 + 2B2  2A3B2
stęż. wyjściowe: stęż. równowagowe:
cA3B2 = 0 cA3B2 = 1 mol/dm3
cA2 = 3 mole/dm3 cA2 = (3 - 1,5) mola/dm3
cB2 = 2 mole/dm3 cB2 = (2 – 1) mol/dm3
K = c2A3B2/c3A2 c2B2 = (1 mol/dm3)2/(1.5 mol/dm3)3(1 mol/dm3)2 = 8/27 (mol/dm3)-1

Zad.3.
Napisz wyrażenie na stałą równowagi syntezy amoniaku poprzez zastosowanie stężeń reagentów, ciśnień parcjalnych reagentów, ułamków molowych reagentów i aktywności reagentów. Znajdź zależność między stałą stężeniową Kc i stałą aktywnościową Ka.
Ka = Kc. fi

Zad.4.
Oblicz aktywność jonów potasowych (aK+) w 0.008 molowym roztworze K2CO3
 = 0.5zi2ci
cK+ = 0.016 mol/dm3 cCO3 2- = 0.008 mol/dm3
 = 0.5(12 . 0.016 + 22 . 0.008) = 0.024
log fi = - 0.5zi20.5/(1 + 0.5)
log fK+ = - 0.5 . 12 . (0.024)0.5 /[1 + (0.024)0.5] stąd: fK+ = 0.857
aK+ = fK+ . cK+ cK+ = 2 . 0.008 mol/dm3 = 0.016 mol/dm3 fK+ = 0.857 a zatem:
aK+ = 0.857 . 0.016 mol/dm3 = 0.014 mol/dm3.

Zad.5.
Oblicz stężenie jonów wodorowych cH+ w 0.05 molowym roztworze kwasu octowego, jeśli stała dysocjacji tego kwasu wynosi: K = 1.75 . 10-5
Szukane: cH+ = ?, stężenia równowagowe: cH+ = cCH3COO-, cCH3COOH = 0.05 mol/dm3 – cH+
CH3COOH  CH3COO- + H+
K = cH+ . cCH3COO-/ cCH3COOH = cH+2/(0.05 mol/dm3 – cH+)
cH+2 + KcH+ - 0.05K = 0, (równanie kwadratowe), cH+ = 9.25 . 10-4 mol/dm3
Z góry dziekuje.......pozdrawiam:*:*:*

Ile wody trzeba dolać do 0,5 dm szesciennego 0,2 molowego roztworu kwasu octowego (K= 1,8 ×10^-5), aby stopien dysocjacji kwasu sie podwoił??

potrafi ktoś zrobić takie zadanko?
'oblicz liczbę moli jonów wodorowych znajdujących się w 0,25dm sześciennych roztworu kwasu octowego o Cmol=1mol/dm sześciennych, którego stopień dysocjacji a=0,4%'

Wiesz pewnie zacny Panie kolego Corcoranie (mam nadzieje, ze dobrze
odmieniam), ize panna natura egoistycznie

spodnice mozemy jedynie stosujac niedoskonaly orez pod
postacia teorii naukowej, przeto okreslenie "aby napewno" nie jest tutaj
dosc szczesliwe bo nic dla naukowca nie powinno byc "na pewno",
czego dowodem moga byc wielokrotne upokorzenia teoriopoznawczej arogancji
gatunku ludzkiego prowadzace do  weryfikacji
wielu "ostatecznych" teoryj (kosmologicznych, atomistycznych,
graawitacyjnych i in.)

Ale ad rem. Teorie potzrebne naszym rozwazaniom to:
1. Teoria dysocjacji elektrolitycznej.
2. Teoria kwasowo-zasadowa, w tym przypadku wystarczy ograniczona wersja
Arrheniusa, jakkolwiek wnioski z analizy zjawiska
nie beda sprzeczne z teoriami o wiekszym ladunku gnostycznego uogolnienia
(Borstedta-Lowry'ego, Lewisa i in.),
przewiduja (ponownie powolam sie na autorytety Paulinga, Atkinsa,
Hulanickiego i kogo tam jeszcze...), iz :
1) reakcje biegnace w roztworach kwasow i zasad, to reakcje pomiedzy
j o n a m i,
2) interesujace nas jony to protony w postaci p+, H3O+ i innej (jakiej -
niech rostrzygnie fantazja, prawo zachowania masy i tak redukuje bilans do
"golych" protonów), ktorych zawartosc okreslamy wymyslajac i stosujac
parametr pH,
3) teoria dysocjacji oraz rownowag kwasowo-zasadowych uczy, iz zawartosc
protonow (czy sprotonowanych wodnych aglomeratow)
bedzie ulegala zmianie pod wplywem:
a) reakcji zobojetniania zasadami w ujeciu ogolnym (OH-, NH3, aminy, arsyny,
fosfiny i inne podobne cudaki)
b) dysocjacji kwasow Arrheniusa;
c) "zobojetniania" kwasow w rozumieniu Lewisa z jonami hydroksylowymi.
Jakkolwiek zatem nie spojrzec na zagadnienie, to ciagle idzie o protony,
jony OH- i niezdysocjowana wode (samo pH kwasne czy
to zasadowe jest przecie definiowane  w oparciu o stala dysocjacji wody).

Jak zatem sprawa sie ma do buforu octanowego?
W ukladzie mamy rownowage nastepujacych procesow:
I.   CH3COONa = CH3COO- + Na+  stopien przemiany ok. 100%
II.  CH3COO- + H2O = CH3COOH + OH-
III. CH3COOH + H2O = CH3COO- + H3O+
IV. last but not least 2H2O = H3O+ + OH-
1. Jezeli do takiego ukladu wprowadzimy niwielka ilosc mocnego kwasu
Arrheniusa,
nastapi przesuniecie rownowagi reakcji II "w prawo" na skutek reakcji z OH-
i wytworzenia H2O
i odpowiednio IV "w lewo" (znow reakcja z OH-) oraz III w lewo (protonowanie
jonu octanowego)
 Wobec wysokich zawartosci (w stosunku do dodanego kwasu) ilosci octanu,
oraz kwasu octowego, skladnik log [CH3COO-]/[CH3COOH], zmieni sie
nieistotnie
w stosunku do pK, stad zmiana pH niewielka.
2. Wprowadzenie niewielkiej ilosci mocnej zasady Arrheniusa (jony OH-)
spowoduje: przesuniecie
rownowagi r. II w lewo i III w prawo (zobojetnianie OH- protonami z
dysocjacji kwasu octowego)
i oczywiscie r. IV znów w lewo, w strone zobojetniania.
Jak zatem widac, wszelkie reakcje prowadza do koincydencji jonow H+ i OH-,
do jakiegokolwiek
ukladu czasteczkowego nie bylyby "podczepione".

Deklarujac (w miare posiadanego czasu) otwartosc na dodatkowe pytania
pozdrawiam
A.

Wiesz... Nie mam jakoś nastroju do "roztrząsania" tego sążnistego wzoru. Ale
czy jesteś pewien że dotyczy on także PR? Bo w PR raczej o buforze trudno
mówić; to raczej jest przypadek pt. "jedno indywiduum", a nie dwa (bufor).
Inaczej roztwór NH3 także powinieneś traktować jako bufor (nie takie to
nawiasem mówiąc bezsensowne, skoro w wyniku protolizy powstaje troszkę
NH4+...). Z punktu widzenia klasyfikacji Bronsteda w gruncie rzeczy
przypadek PR podczas miareczkowania kwasu octowego, jest identyczny jak dla
roztworu jakiejkolwiek słabej zasady, np. NH3... A pH takiego roztworu
zależy od stężenia. Musi i już! A więc bez znajomości tego stężenia (a więc
również stężenia wyjściowego kwasu) nie da się wyliczyć wartości pH. No, bo;
"oblicz pH roztworu octanu sodu o wartości Ka= 10 exp -9 ?" - jeśli nie
znasz jego stężenia.
Przepraszam, że nie kwapię się do odtwarzania podanego wzoru, ale jest to
żmudne i z takimi wzorami mam trochę "na pieńku". Jestem zbyt mało lotny aby
je zrozumieć, a moi Studenci należą do jakiejś sekty, w której ślubuje się
uczyć wszystkiego na pamięć, a nic zrozumieć... Stąd kochają oni uczyć się
tych wzorów, a ja potem muszę rozszyfrowywać je sobie w domu. Myślę, że
lepiej rozumieć jaki jest skład roztworu w poszczególnych etapach
miareczkowania, co się dzieje i jak zabierać się do obliczania pH. A to, czy
rzeczywiście będzie mi się chciało te obliczenia zrobić do końca - to inna
sprawa. Wystarczy, że wiem jakie mogą być kłopoty merytoryczne z
obliczeniami i z wiarygodnością wyników.

Może rzeczywiście tam...

No to jeszcze jedna wątpliwość.
Przy obliczaniu pH podczas miareczkowania kwasu octowego, procedura rozumowa
jest następująca:
W 0% jest to roztwór dysocjującego słabego kwasu. Oczywiście pH ZALEŻY od
stężenia wyjściowego.
W PR jest to roztwór hydrolizującej soli. Oczywiście pH ZALEŻY od stężeń
wyjściowych (obu).
Po (znacznym) przekroczeniu PR pH zależy od stężenia NaOH (a również od
wyjściowego stężenia kwasu).
A dla zakresu 0-100% jest to bufor, a więc pH NIE ZALEŻY od danych
pozczątkowych? Zatem krzywa miareczkowania jest nieciągła?
Oczywiście: dla początkowego etapu miareczkowania obliczenia stają się
bardzo żmudne, podobnie jest dla zakresu w którym pH wychodzi w pierwszym
przybliżeniu 6-8, a również dla nieznacznego przemiareczkowania. Jak
pamiętam, nawet Hulanicki się w te zawiłości nie chciał wgłębiać... Bo
byłoby to dzielenie włosa na czworo. Ale definicja PR oraz zasada doboru
wskaźnika (w gruncie rzeczy niemal jakościowa), jest jednak warta
sprecyzowania.
ukłony tomasz pluciński

Zeczywiscie jest taka maniera zeby oddawac to co jest istotne i zeby
ekologicznie chemicy podchodzili do papieru ktory zapisuja :-). ja to bym
olal to  poprostu taka jest moda i juz. spotkasz sie jeszcze z niejedna taka
moda. Np nie pisz esie NH4OH bo takiego zwiazku nie ma tylko NH3.aq podobnie
jak nie pisze sie H2CO3 tylko CO2.aq  bo H2CO3 jest dosc silnym kwasem sila
podobnym do octowego a reakcja jego rozpadu jest reakcja nieodwracalna
H2CO3 <CO2 + H2O wiec czy CO2 to bezwodnik kwasowy skoro sie z niego nie
da otrzymac H2CO3?!
kolejne to ze woda nie dysocjuje na OH- i H+ bo gole protony to tylko tylko
Bog i fizycy moga ogladac wiec przynajmniej
jedna H2O trzeba mu dopisac i mamy H3O+  chodz moze lepiej bylo by
przynajmniej 8 otrzymujac dziwadlo H17O8+
kolejna moda to na piasnie wzorow kreskowych w chemi organicznej  gdzie
etanol ma wzor /OH a jak sie napisze wzor kreskowy H2CO3 to najweikszego
twardziela z chemi organicznej mozna powalic :-)
     O
      ||
OH--OH
Tak wiec dobrze byc bieglym w kazdym zapisie bo to mozg cwiczy nie
zapominajac o tym co istotne dla nas. Z pewnoscia dla technologa zapis
ilosciowy reakcji jest najbardziej istotny np gdy bedziemy obliszac ile
azydku sodu i azotanu olowiawego bedzie nam potrzebne dla stracenia Pb(N3)2
to zapiszemy calosc a wzor Pb(N3)2 moemy zapisac PbN6 za to napewno
wazniejsze bedzie uwzglednienie wody krystalizacyjnej w azotanie olowiu. Aby
pokazac mechanizm reakcji pewnei latwiej poobcinac nie biorace w reakcji
aniony ale czy zawsze? Okazuje sie ze nie zawsze aniony te zmieniaja moc
jonowa roztworu zwikszajac rozpuszczalnosc substancji trudnorozpuszczalnych
tak wiec mozesz zawsze sie bronic ze w twoje rownanie jest lepsze bo daje
wiecej informacji  o mocy jonowej roztworu. Tak wiec w chemi czesto albo sie
dydaktycznie czegos wymaga od sudentow albo naukowo nalezy poprostu o tym
pamietac iz czasami moze to byc deprymujace scieranie sie tych dwoch
podejsc.

Orlan